ಎದೆಯ ಗೂಡಿನೊಳಗೇನೋ ಗಲಭೆಯಾಗಿಹುದು...

 ಮೊದಲ ಸಾರಿ ನಾ ಜೊತೆಯಿಲ್ಲದೇ ಅವ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ.ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಬದುಕೆಂಬ ಬದುಕಿಗೆ ಅವ ಸಿಕ್ಕಾಗಿನಿಂದ ಅವ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಿದ್ದಿಲ್ಲ.ನಾ ಅವನನ್ನ ಹೋಗೋಕೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರದ ಅವ ಕಾಡದಿರಲಿ ನನ್ನ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮೊಬೈಲ್ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನಿಷ್ಟದ ಹಾಡುಗಳನ್ನ ಕೇಳ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೀನಿ...’ಎದೆಯ ಗೂಡಿನೊಳಗೇನೋ ಗಲಭೆಯಾಗಿಹುದು’ ಅದೆಷ್ಟನೆಯ ಬಾರಿಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಮುಂದಿನ ಹಾಡಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆದಿದೆ ನನ್ನನಿದು.
ಸಾಲುಗಳ್ಯಾಕೋ ನಂಗೆ ನಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತನಿಸಿ,ಆ ದಿನಗಳೆಲ್ಲಾ ಪಕ್ಕ ಕೂತು ಅವನಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿದಂತೆ.

       ನಿವೇದನೆಯಾಗದ ಪ್ರೀತಿ ಅದು.ಆ ಪ್ರೀತಿಯೆಡೆಗೆ ನನ್ನದು ಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ.ಅವನೇ ಬೇಕೆಂಬ ಹಠ.ಚಂದದ ದಿನಗಳವು.ಪ್ರೀತಿ ಯಾವಾಗ ಆಗಿದ್ದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಅವ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೂಸು ಮರಿ ಮಾಡಿ ಬೆಳೆಸಿ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳು.ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಅವ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಕ ಭಾವಗಳನ್ನೂ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ತೋರಿದ್ದಾನೆ.ಮಾತಾಡೋ ಬೇಜಾರು ಅಂದಾಗ್ಲೂ ಅವ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಬಿಡ್ತಿದ್ದ ಆಗೆಲ್ಲಾ.ಚಿಕ್ಕ ಸಿಟ್ಟನ್ನೂ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ತೋರಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ ನಂಗೆ.ಆದರೆ ಇವತ್ತಿನ ಅವ ಯಾಕೋ ತೀರಾ ಬೇರೆ.ಯಾಕಿಷ್ಟು ಬದಲಾದ?
ಯೋಚಿಸಿಕೊಳ್ತೀನಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾ...ಸಿಗೋ ಉತ್ತರ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೆ ಅವ ಇಷ್ಟ ಪಡದ ಅದೇ ತೀರಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ ನನ್ನ.

       ನನಗಾಗಿ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಕಾಂಪ್ರಮೈಸ್ ಗಳು ಅವನವು.ಮಾತಾಡಲ್ಲ ನೀ ಅಂತ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡೋ ನಂಗಾಗಿ ಸುಮ್ಮನಿರು ಮಹರಾಯ ಅನ್ನೋವಷ್ಟು ಮಾತು ಕಲಿತಿದ್ದಾನೆ.ಓಡಾಟವೇ ಇಷ್ಟವಾಗದ ಅವನ ಈಗೀಗಿನ ಭಾನುವಾರಗಳೆಲ್ಲಾ ಬರಿಯ ಪ್ರವಾಸದ ದಿನಗಳಾಗೋವಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದೆ.ಸುಸ್ತು ಕಣೋ ಈ ವಾರವಾದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿರೋಣ ಅಂತನ್ನೋ ನನ್ನ ಮಾತು ಮುಗಿಯೋಕೂ ಮುನ್ನವೇ ’ಇದೀನಲ್ಲೆ ನಿನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸುತ್ತಿಸೋಕೆ’ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ಹೊರಡಿಸಿಬಿಡ್ತಾನೆ.
ಅವ ಅವತ್ತಿನ ನಾನಾಗ ಬಂದ್ರೆ ನಾ ಅವತ್ತಿನ ಅವನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರೋ ವಿಷಯ ಅವನಿಗಷ್ಟಾಗಿ ಅರಿವಾಗಿಲ್ಲ.
ಮಾತಂದ್ರೆ ಅಸಹನೆ ನಂಗೀಗ.ಯಾರೂ ಬೇಡ ಕಣೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ದಿನ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅಂತ ನಾ ಅಳೋಕೆ ಶುರುವಿಟ್ರೆ ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ ಬದುಕಲ್ಲೇನಾಯಿತು ಅಂತ ಈ ಬೇಸರ ನಿಂಗೆ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ತೀಯ ಅಂತ ಅವ ಭಾವೂಕನಾಗಿಬಿಡ್ತಾನೆ.

ಅಂದುಕೊಂಡ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಗಂಟಲೊಳಗೆ.

      ಗೊಂಬೆಗಳಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಪಡೋ ಅವನು ಮನೆಯ ತುಂಬಾ ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನೆ ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದ.ನನಗವನ ಮೊದಲ ಉಡುಗರೆಯೂ ಅವನಿಷ್ಟದ ಆ ಟೆಡ್ಡಿ.ಇವತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೊಂದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಗೊಂಬೆಯೂ ಇಲ್ಲ.ಇರಲಿ ಬಿಡೋ ಅಂತ ನಾನಂದ್ರೆ ಮಾತೇ ಕೇಳದವನಂತೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದಿರಿಸಿದ್ದ.ಈಗ ಮನೆಯೂ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಮನದಂತೆಯೇ!
ಮಕ್ಕಳಂದ್ರೆ ಅವಂಗೆ ನನ್ನಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟ.ನಂಗ್ಯಾವಾಗ ಕೊಡ್ತೀಯ ಮುದ್ದು ಪುಟ್ಟಿಯನ್ನ ಅಂತ ಮುದ್ದುಗರೆದಿದ್ದ ಅವತ್ತು.ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಪಾಪು ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ರೂ ಅದನ್ನೆತ್ತಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಬರ್ತಿದ್ದ.ಆದೈವತ್ತು ಎದುರು ಯಾವುದೇ ಪಾಪು ನಕ್ಕರೂ ನೋಡದವನಂತೆ ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಅವ.

ಅಸಲು ಅಲ್ಯಾವುದೋ ಕಂದಮ್ಮನ ಮುದ್ದು ಮಾಡೋವಾಗ ನನಗಿರದ ನನ್ನ ಕಂದಮ್ಮನ ನೆನಪ ನೋವು ನನ್ನ ತಾಕದಿರಲಿ ಅನ್ನೋ ಅವನ ಕಾಳಜಿಗೆ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತೆ ನಂಗೆ.
ನಂಗೆನೂ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ ಕಣೋ ,ನೀ ಖುಷಿಯಿಂದ ಆ ಪಾಪುವ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತಂದ್ರೆ ನೀ ನನ್ನ ಪಾಪು ಅಂತ ಎದೆಗವಚಿಕೊಳ್ತಾನೆ.ಆದರವನ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ ನನ್ನ ಕೈ ತಾಕಿ ತನ್ನಿರುವಿಕೆಯ ತೋರಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ.
       
    ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಖುಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಾಣೋ ಅವ  ಒಮ್ಮೆ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿಸು ನೋಡೋಣ ಅಂತಂದ್ರೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹಠ ಹಿಡಿದು ಊಟ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ತಾನೆ.ಮನೆಯಲ್ಲಿರೋವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಜೊತೆ ಇರೋ ಅವನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದಿದೆ.ಆದರೂ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅಮ್ಮನ ನಂಗೆ ತೋರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನವ ಮಾಡೋ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮುಂಬಾಗಿಲ ಚಿಲಕ ಮುಟ್ಟೋದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇನೋ ನಾನನ್ನೋ ನಂಗೆ !

ಆ ದಿನಗಳ ಮಾತು ಮಬ್ಬಾಗಿ ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆ ತೋಯ್ದು ನಾ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋ ಸಮಯ.

 ಮೇಸೆಜ್ ಬೀಪ್ ಆಗಿತ್ತು."ನೀ ಭಾವುಕಳಾ ?ಶುದ್ಧ ಮಟೀರಿಯಲಿಸ್ಟಾ?"ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ.ನಾವಿಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋದು ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ ಗಳಿಂದಲೇ.ಎದುರು ಕೂತು ಅವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಕ್ಕುಬಿಡ್ತೀನಿ ನಾ. ಅವನಿಗೂ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತು.ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಏನೋ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಗು ನೋಡೋಕಂತಾನೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೇಳ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸೋ ಗೊಂದಲ ಬಿಟ್ಟು ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾದವು.ಆದರೂ ಉತ್ತರಿಸಲೇ ಬೇಕವನಿಗೆ...
ಅಸಲು ಒಳಗಿರೋ ಭಾವವಾದರೂ ಎಂತದ್ದು ತೀರಾ ಭಾವುಕಳೇನಲ್ಲ ಅಂತಂದ್ರೆ ಅವ ಅಂತಾನೆ ಯಾವಾಗ ಬಿಡ್ತೀಯ ಅಡ್ದ ಗೋಡೆ!

ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸೋಕೂ ಮುನ್ನ ಹೇಳಬೇಕನಿಸಿದೆ ಅವಂಗೆ ಬಿರುಗಾಳಿಯೆದುರು ಹಡಗ ಹಾಯಿ ಕಟ್ಟ ಹೊರಟಿರೋ ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸದ ಹಾದಿಯ ಬಿಟ್ಟು ಬಾ ,ಜೊತೆ ಬರ್ತೀನಿ ನಾನೂ...ಹೌದು ಏನೋ ಕಳಕೊಂಡೆ ಅಂತ ಬೇಸರಿಸ್ತಿದ್ದ ನಂಗೆ ಅವ ಬದುಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ.ಅವ ಊರ ತಲುಪೋಕು ಮುನ್ನ ನನ್ನ ಭಾವಗಳವನ ತಲುಪೀತು..
ನಾನೂ ಬರ್ತಿದೀನಿ ಕಣೋ..ಯಾಕೋ ಮತ್ತೆ ಕಾಲಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟೋ ಮನಸ್ಸಾಗಿದೆ.

ತಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ರಿಪ್ಲೈ."ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಯ್ತಿರ್ತೀನಿ ಕಣೆ.ಇದ್ದುಬಿಡೋಣ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರೂರಲ್ಲಿ.ಜೋಪಾನ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ ನಾ ನಿನ್ನ ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ.ನೀ ಕಾಲಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿ ಕುಣಿಯೋದನ್ನ ಕೂತು ನೋಡಬೇಕಿದೆ ನಂಗೆ.ಪುಟ್ಟಾ ,ಬದುಕಂದ್ರೆ ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ನಾ ಇರೋದು ಅದ ಬಿಟ್ಟು ನೀ ಕೊಡೋಕಾಗದ ಇನ್ನೂ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಇರದ ಮಗುವಲ್ವೇ..ಈಗಾದ್ರೂ ನಿಂಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಿದ್ದು ನನ್ನಿಡೀ ಬದುಕ ಖುಷಿ *some text missing*" ಅವ ಇನ್ನೇನು ಕಳಿಸಿದ್ದ ಅನ್ನೋದ ನೋಡದೆ ಹೊರಟಾಗಿದೆ ಅವ ಇಷ್ಟ ಪಡೋ ಅದೇ ಗೆಳತಿಯಾಗಿ.

ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಾ ಭಾವೂಕಳಾ ? ಶುದ್ಧ ಮಟೀರಿಯಲಿಸ್ಟಾ?

ಬದುಕೆಂಬ ಬದುಕಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.

ಮಾಸದ ಸ್ನೇಹ ಪಯಣ...

ಎರಡು ವರ್ಷದಿಂದ ಕಾಫೀ ಡೇ ನ ಲೆಫ್ಟ್ ಕಾರ್ನರ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿಗಿರೋ ಆ ಐದು ಕುರ್ಚಿಗಳು.
ಮೊದಲ ಬಾರಿಯ ಪರಿಚಯದ ನಗುವಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಮೊನ್ನೆಯ ವಿದಾಯದ ನೋವಿನ ತನಕವೂ  ದಕ್ಕೋ ನೆನಪುಗಳ ಜಾಗವದು!
ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಒಟ್ಟಿಗಿದ್ದ ಈ ಚಂದದ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ,

ಸುಮ್ಮನೆ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ಕೆಣಕಿ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಬೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೀಗೊಂದು ಆತ್ಮೀಕ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ.ಇಡಿಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೂರ ಹುಡುಗಿ ನೀನೊಬ್ಬಳೆ ಅದರಲ್ಲೂ ನಿನ್ನದೂ ಅಪ್ಪೆಹುಳಿ ಗುಂಪು(ಹವ್ಯಕ ಅಕೌಂಟ್) ಅನ್ನೋದು ತಿಳಿದ ಮೇಲೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರೋಕಾಗದೆ ಕಾಲೆಳೆಯೋಕೆ ಬಂದ್ವಿ ಆದರೆ ನೀ ಸೂಪರ್ ಸೀನಿಯರ್ಸ್ ಅನ್ನೋ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲದೇ ಗುರಾಯಿಸಿಹೋದೆ ಅಂತನ್ನೋದು ಪ್ರತಿಯ ಭೇಟಿಯಲ್ಲೂ ಇರೋ ಮಾತು! ಒಂದಿಡೀ ದಿನದ ಜಗಳವೇ ಮರುದಿನದಿಂದ ನಕ್ಕು ಮಾತಾಡೋದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗೋ ತರಹ ಮಾಡಿದ್ದು.
ನನ್ನ ದೊಡ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿಗೆ ಅವತ್ತೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ನನ್ನೂರ ಈ ಸೀನಿಯರ್ಸ್ ಗಳನ್ನ!

ಆಮೇಲಿನದೆಲ್ಲಾ ನನಗಿಂತಲೂ ಜಾಸ್ತಿ ಗೊತ್ತಿರೋದು ಕಾಫೀ ಡೇನಲ್ಲಿನ ಆ ಕಾರ್ನರ್ ಸೀಟ್ ಗೆ,ರೈಡ್ ಅಂತ ಹೋಗೋ ಆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ರೋಡ್ ಗೆ , ಸುಮ್ಮನೆ ಬೇಸರಕ್ಕೆ ಓಡಾಡೋ ಅದೇ ಎಮ್ ಜಿ ರೋಡಿನ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ವಾಟ್ಸ್ಅಪ್ ಅನ್ನೋ ನನ್ನಿಷ್ಟದ ಗೆಳೆಯಂಗೆ!

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಈ ಹುಡುಗರ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬರಿಯ ನಗುವಿನ,ತುಸು ಜಾಸ್ತಿ ಅನ್ನಿಸೋವಷ್ಟು ಕೀಟಲೆಯ ಜೊತೆಗಿನ ಖಾಯಂ ಸದಸ್ಯತ್ವ!
ದಿನಪೂರ್ತಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದಿಲ್ಲ,ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಇರಿಸಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ,ನನ್ಯಾವ ಭಾವಗಳನ್ನೂ ಕೂತು ಓದಬಂದಿಲ್ಲ ಇವರು...ಒಂದಿಷ್ಟು ಟೀನ್ ಭಾವಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಬಿಟ್ರೆ ಬದುಕ ಭರವಸೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಮಾತಾಡೋದು ,ಮಾತಾಡಿದ್ದು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆಯೆ.

ಆದರೂ ಇವರೆನ್ನ ಬದುಕ ಗೆಳೆಯರು... ನಾನಿವರ ತರಲೆ ಗೆಳತಿ!

ಇಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಪಕ್ಕಾ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ (?) ಟಾಕ್ ಗಳಿವೆ...
ಜೊತೆಗೆ ನಾನೂ ಇದ್ದೀನಿ ಅನ್ನೋದನ್ನೂ ನೋಡದೇ ಎದುರು ಬರೋ ಹುಡುಗಿಗೆ ಹೇಳೋ ಇವರುಗಳ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕೇಳಿ ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯವೇ ಕೂತು ನಕ್ಕಿದ್ದಿದೆ! heineken beer ಇಂದ ಶುರುವಾಗಿ, corona ,signature whisky ,absolute vodka ಕ್ಕೊಂದು ಕಾಮಾ ಕೊಟ್ಟು lee cooper woodland ಶೂಸ್ , adidas ,nike ತನಕವೂ ಇಡೀ ದಿನ  ಮಾತಾಡೋ ಇವರುಗಳಿಗಿಂತ ಬ್ಯೂಟಿ ಟಿಪ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ೫೯ ನಿಮಿಷ ಮಾತಾಡೋ ಹುಡುಗಿಯರೇ ವಾಸಿ ಅಂತನಿಸೋವಷ್ಟು ಬೇಸರಿಸಿ ಮುಖ ಊದಿಸಿದ್ದಿದೆ.ಯಾಕಷ್ಟು ಬ್ರಾಂಡ್ ಗಳ ಬಗೆಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೀಯ ಅಂತ ಕೇಳೋ ನನ್ನವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಇವರನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ನಕ್ಕಿದ್ದಿದೆ...ಪಕ್ಕಾ ಲೋಕಲ್ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಬ್ರಾಂಡ್ ಟಚ್ ಕೊಟ್ಟು ಅದ್ಯಾವುದೋ ಬ್ರಾಂಡ್ ಗೆ  royal ಅಂಬಾಸಿಡರ್ ಇವರೇ ಏನೋ ಅನ್ನೋ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನ ನನ್ನ ತಾಕೋ ತರ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇದೆ!
ಅಲ್ಯಾವುದೋ ಹುಡುಗಿಗೆ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡೋದು ಹೇಗೆ ಅನ್ನೋದನ್ನೂ  ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ಮಾತುಗಳಲ್ಲೇ ನಾನೂ  ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿದೆ!(ಲವ್ ಗುರು ಅನ್ನದಿರಿ).

 ಈ ಗೆಳೆಯರ birth day ಕೇಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗೋ ಮೊದಲ ಬೈಟ್, ನನ್ನ birth day ಸೆಲೆಬ್ರೇಷನ್ ಗೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಅತಿಥಿ ಮಾಡಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಆ ಟ್ರೀಟ್ ,ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮುಂದೆ ಹೋಗೋ ರೈಡ್ ಗೆ ಬೇಸರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ವೂ ನಿಮ್ಮದೇ ಫ಼ೇವರ್ಸ್ ಅಂತಂದ್ರೆ ಹುಡುಗರು ಅಂತ ನಾವಿಷ್ಟು ಜನ ಇದೀವಿ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬರನ್ನ ನೋಡೇ ಹುಡುಗಿ ಅಂತ ರೇಗಿಸೋ ಮಾತುಗಳು, women's dayಗೆ ಜೊತೆಯಿದ್ದ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆಲ್ಲಾ ವಿಷ್ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟು ರೇಗಿಸಿದ್ದ ದಿನ,ಯಾವುದೋ ಬೇಸರವ ಇವರುಗಳು ಹೇಳೋವಾಗ ನಗು ತಡೋಯೋಕಾಗದೇ ಕಿಸಿಕ್ಕಂತ ನಕ್ಕಾಗ ಭಾವಗಳಿಲ್ಲದ ಬಜಾರಿ ಗೆಳತಿ ನೀನು ಅಂತಂದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ i never mean it ಅಂತಂದ  ಇಳಿ ಸಂಜೆಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ,ಕನಸ ಹುಡುಗನ ಬಗೆಗಿರೋ ನನ್ನ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಕನಸುಗಳಿಗೆ ’ನಿಂಗೆ ಈ ಜನುಮದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಹುಡುಗ ಸಿಗಲಾರ’ ಅಂತನ್ನೋ ಈ ಬ್ಯಾಚುಲರ್ಸ್ ಶಾಪ! ದೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಲ್ಲೆ ನಮ್ಮಗಳದ್ದೇ ಅಂತಂದು ಅವಾಗಾವಾಗ ಮರ ಹತ್ತಿಸೋ ಕಾರ್ಯ,ಹುಷಾರಿಲ್ಲದೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟ ಧೈರ್ಯ,
ರಕ್ಷಾಬಂಧನಕ್ಕೆ ರಾಖಿ ಕಟ್ಟಬಾರದು ಅಂತಂದ್ರೆ ಚಾಕಲೇಟ್ ಕೊಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಕಂಡೀಷನ್ ಹಾಕಿದ್ದ ಆ ದಿನ!

ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅನಿಸೋಕೆ ಕಾರಣ  ಈ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಜೊತೆ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೇ ಆದೀತು.

ಮೊದಲ ಮಳೆಯಂತೆ ....ನೆನಪು ಎದೆ ತಾಕಿ.

ಬರಿಯ  ಚಂದದ ಗೆಳೆತನ ಮಾತ್ರ ನಡುವೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಅಂತನ್ನಲಾರೆ ನಾನು...ಗೆಳೆತನದ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಾಯ್ತೇ ಹುಡುಗಿ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಂತಂದು ಹೇಳೋ ಗೆಳೆಯಂಗೆ ಆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಾ ಗೆಳೆತನವ ಮಾತ್ರ ನೀಡೋಕಾಗೋದು ಕಣೋ ಗೆಳತಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ  ಜೊತೆಯಿರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳೋವಾಗ ನಡುವೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಾಕ್ ಯುದ್ಧಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮನವ ಮುರಿದಿತ್ತು...ಬೇಸರಗಳೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕದ ಹೊಸ ಊರಿನ ಸ್ನೇಹ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮಾಸದ ಪಯಣಿಗರು ನನ್ನೂರ ಈ ಗೆಳೆಯರು.
ನಾ ಮಾಡೋ ಬೇಸರಗಳಿಗೂ ಅವರೇ ಸಾರಿ ಅಂದು ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿಸೋ ಇವರುಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ನನ್ನ ಗೆಳೆತನ ಸಾವಿನ ತನಕದ್ದು.

ಇನ್ನು ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವರು ಮನೆ ಮಕ್ಕಳು..ಮಗಳ ಕೀಟಲೆಗಳನ್ನ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಇಷ್ಟ ಪಡೋ ಇವರುಗಳಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಕೃತಜ್ನತೆಯ ಕೈ ಮುಗಿಯ ಹೋದ್ರೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಮನೆಗೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮನೆ ಹುಡುಗಿ ಇವಳು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕೆನ್ನೆ ಹಿಂಡಿದ ನೆನಪಿದೆ.ಅಲ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಎಡ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ರೂ ಅವತ್ತೊಂದು ಜಗಳ ಇದೆ ಅಂತನಿಸಿಬಿಡೋವಷ್ಟು ರಂಪ ಮಾಡಿದ್ದಿದೆ. ವಾದಕ್ಕೆ ನಿಂತರೆ ಒಂದು ನಾ ಸುಮ್ಮನಾಗಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನೋಡ್ತಿದಾರೆ ಅನ್ನೋದರ ಅರಿವಾಗಬೇಕು ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯವಾದರೂ ಸರಿಯೆ ಅವರಂತೂ ಸುಮ್ಮನಾಗಲ್ಲ! ಹೊರಟು ಹೋಗೋ ಆಸೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಕಡೆ ಅಂತಲ್ಲೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನನ್ನೂ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸಿದ್ದಿದೆ!ಕೆಲ ವಾದಗಳಿಗೆ ನಾ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ನಕ್ಕಿದ್ದಿದೆ.

ಈಗಲೂ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನಗುವ ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಿರೋದು ಇವರು ನನ್ನಲ್ಲಿ.

ಒಂಚೂರು ಸಿಟ್ಟು ,ಒಂದಿಷ್ಟು ಒಲವು ,ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ನಲಿವಿಗೆ ಜೊತೆಯಾದ ನನ್ನೂರ ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಸೂಪರ್ ಸೀನಿಯರ್ಸ್ ಜೊತೆಗಿನ ಈ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ದಿಕ್ಕು ಇವರುಗಳದ್ದೊಂದು ದಿಕ್ಕು ಇನ್ನುಮುಂದೆ...
ಬೇಜಾರಾದಾಗ ,ಚಾಕಲೇಟ್ ಬೇಕೆನಿಸಿದಾಗ,ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ರೈಡ್ ಹೋಗೋವಾಗ,ತಲೆ ತಿನ್ನೋಕೆ ಯಾರೂ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ,ತುಂಬಾ ಬಿಡುವಿದ್ದಾಗ ,ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಗೋಲ್ಗಪ್ಪಾ ತಿನ್ನೋವಾಗ,ತಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲೋವಾಗ,ಕಾತರಿಸುವ,ಕಣ್ಣು ತೋಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ....  ಅದೆಷ್ಟೋ ಇಂತಹುದೇ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇವರುಗಳೇ ನೆನಪಾಗ್ತಾರೇನೋ ನಂಗೆ!

ತಣ್ಣಗಿನ ಕಾಫಿಯ ಜೊತೆ ವಿದಾಯದ ಮಾತಿನ ನಂತರ ವಾಪಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಕ್ಷಣ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೂ ಇಷ್ಟು ದಿನದ ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಖುಷಿಗಳಿಗೆ,ಚಂದದ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ,ಒಂದಿನಿತು ಬೇಸರಕ್ಕೆ,ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ  ಅದೆಷ್ಟೋ ತರಲೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಕೃತಜ್ನತೆಯ ನಮನ.

ಜೊತೆಯಿರೋ ಚಂದದ ಕನಸುಗಳು ಹಾದಿಯ  ಆಯಾಸ ಸೋಕದಿರಲಿ ಇವರನ್ನ.ಗೆಲುವು ದಕ್ಕಲಿ ..ಆ ಗೆಲುವಲ್ಲಿ ಬದುಕ ಖುಷಿಗಳಿರಲಿ ಅನ್ನೋ ಆಶಯದಿ...ಮುಂದ್ಯಾವುದೋ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜೊತೆಯಾಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋ ಭರವಸೆಯಲಿ,
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,

ನೆನಪುಗಳ ಒಳಹರಿವು...

ಪರಿಚಿತ ಗೆಳೆಯ ಅವ...ಅತೀ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳತಿ ಅವಳು.

ಖುಷಿಯ ಮೊದಲ ಭಾವದ ರವಾನೆಯಾಗೋದು,ಬೇಸರದ  ಮೊದಲ ಸೂಚನೆಯ ಅರಿವು ಸಿಗೋದು,ಅಷ್ಟಾಗಿ ಮಾತಿಲ್ಲದೆಯೂ ಭಾವಗಳ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಕೈ ತಟ್ಟಿ ಎದ್ದು ಹೋಗೋವಾಗ  ಇರೋ ನಿರಾಳತೆ...ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದವಲ್ವಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳೋ ಈ ಆತ್ಮೀಕ ಭಾವದ ಖುಷಿಗಳು.
ಎಂದಿನಂತೆ  ನೆನಪ ಹರಿವು ನಿಮ್ಮೆಗೆಡೆ ನನ್ನಿಂದ.

ನಂಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ಅವನನ್ನವಳು ಇಡಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಅವನ ಮಧ್ಯದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗೊಂದಲದ ಭಾವಗಳನ್ನ ಪರಿಹರಿಸೋವಾಗ ಅವಳನ್ನ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ದಿಟ್ಟಿಸೋದ ಬಿಟ್ರೆ ನಂಗೇನೂ ಬರಲ್ಲ..ಗೆಳತೀ,ನೀ ಸಲುಹೋ ,ಸಲುಹುತಿರೋ ಈ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಏನೆಂದು ಹೆಸರಿಡಲಿ ನಾ..
ಸೋತಾಗ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿ ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವ ಕೊಡ್ತೀಯ.ಗೆದ್ದಾಗ ನನಗಿಂತಲೂ ಜಾಸ್ತಿ ಬೀಗ್ತೀಯ...ಎಡವಿದಾಗ ದಾರಿ ನೋಡಿ ನಡಿ ಅಂತ ತೋರಿಸಿಕೊಡ್ತೀಯ.ಮನ ಬಿಕ್ಕೋವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಕೈ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ....ನೀ ನನ್ನ ಗದರಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ ಆದರೆ ತೀರಾ ಹಠ ಮಾಡೋ,ನನ್ನದೇ ಸರಿ ಅನ್ನೋ ನಂಗೆ ಹೊಡೆದು ಬುದ್ದಿ ಹೇಳ್ತೀಯ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ...ನೆನಪುಗಳ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳು ತೇಲೋವಾಗ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ರೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಾಬರಿಯಾಗ್ತೀಯ...
ಮಾತು ಕಡಿಮೆಯಾದ್ರೂ ನೀ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.ಬದುಕೆಷ್ಟು ಧೈರ್ಯವ ಕಸಿದುಕೊಂಡ್ರೂ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿಗೇ ಧೈರ್ಯ ಕೊಡೋ ನೀನಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ.
ಸೋಲಲ್ಲೂ ಮುಂದಿನ ಗೆಲುವಿದೆ ಅನ್ನೋ ನೀ ನನ್ನ ಗೆಲುವು ...ಅಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯಾದಾಗ ಗೆಳತಿ ಅಕ್ಕನಾದಾಗ ನನ್ನ ತಾಕೋ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖುಷಿಯ ಭಾವಗಳು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಲ್ಲಿದೆ.
ಮುಂದಿನ ಬದುಕಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನಂದು ಮುಗಿಯದ ವ್ಯಾಮೋಹ...

ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀ ಅಮ್ಮ...ಮಾತಲ್ಲಿ ನಾ ಮಗಳು!

ಅವ ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಇಡಿಯ ಊರ ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಸುತ್ತಿಸಿದ ನೆನಪು!ಬದುಕಂದ್ರೇ ಹೀಗೆ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಬದುಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಅದರ ರೀತಿಯ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅವನೇ.
ಗೆಳೆಯಾ...ನನ್ನ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವಳಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ತಲುಪುತ್ತೆಯಾದ್ರೂ ಅದ ನಿನ್ನ ತಲುಪಿತಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಸಮಾಧಾನ ನಂದು...ಮೊದಲ ಗೆಳೆಯನ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ರೂ ನೀ ನನ್ನ ಬದುಕ ಗೆಳೆಯ.ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನೀ.ಬೆರೆತು ಮುನ್ನಡೆದಿದ್ದು ನಾ.
ನೀನವನ ಪಡಿಯಚ್ಚು ಅಂತ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳೋವಾಗ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿ ಹೊರಟುಬಿಡ್ತೀನಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನಾ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವ ಅಂತ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ!!
ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾ ಬಿದ್ದಾಗೆಲ್ಲಾ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎತ್ತಿದ್ದು,ಸಮಾಧಾನಿಸಿದ್ದು ನೀನೇನೆ...ಇವತ್ತು ನಾ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದಾಗ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿ ನಿಂತಾಗ ಮಾತ್ರ ನಡೆಯೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಅನ್ನೋ ವಿಶ್ವಾಸವೊಂದ ಇಡೀ ಬದುಕಿಗಾಗೋವಷ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿರೋ ನೀನಂದ್ರೆ ನನ್ನೊಳಗಿರೋ ನಾನೇನೆ!ಕೂಸು ಮರಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಅಂತ ನೀವುಗಳು ಹೇಳೋವಾಗ ನಂಗೂ ಅದೆ ಅನ್ನಿಸೋದು ಸಮಯ ಯಾಕಿಷ್ಟು ಧಾವಂತದಿ ಓಡ್ತಿದೆ ಅಂತ.ಆದರೂ ಈ ಓಡ್ತಿರೊ ಖುಷಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನದೊಂದಿಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯಿದೆ.ಮನ ರಾಡಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನೀ ಕದ ತಟ್ಟಿ ಒಳ ಬಂದು ಚೊಕ್ಕ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀಯ ಆದರೆ ಮರುದಿನದ ಮಳೆ ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಮಣ್ಣು ಕದಡಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೆ ನನ್ನೊಳಗೆ.ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟಿರ್ತೀಯ ಅದರರಿವು ನಿನ್ನ ತಾಕೋಕೂ ಮುಂಚೆಯೆ..ಮತ್ತೆ ನಾನೇ ಎದ್ದು ನಿಂತುಕೊಳ್ತೀನಿ.
ಆದರೂ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನಂದು ಬದುಕ ಪೂರ್ತಿಯ ನಂಟು ಅವಳಂತೆಯೇ.

ಸಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ನೀ ಅಪ್ಪ...ಹಠದಲ್ಲಿ ನಾ ಮಗಳು!

ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡದೆ ಬದುಕ ಪೂರ್ತಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಆಸರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲೋ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನವರೇ.ಅವನ ಸಿಟ್ಟನ್ನೂ ಸರಿ ಮಾಡೋ ಅವಳು ,ಅವಳ ಬೇಸರಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗೋ ಅವನು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಚಂದದ ಮನೆಯೊಂದ ಅಷ್ಟೇ ಚಂದಿ ಸಲುಹಿ ಇವತ್ತಿಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿರೋ  ಗೊಂದಲಗಳೆಲ್ಲಾ ಹಿಂತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದೇ ಹೊರಟುಹೋದ ಅವ್ಯಕ್ತ ಖುಷಿ ಒಳಗೊಳಗೆ.
ಇದೇ ಖುಷಿಯನ್ನೆ ಅಲ್ವಾ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೋಡಬಂದಿದ್ದು!

ಕಿರುಬೆರಳ ಹಿಡಿದು ನೀವು ಪ್ರೀತಿಯ ಬದುಕಿಗೆ ಅಡಿಯಿಟ್ಟು ಇವತ್ತಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳು....ಬದುಕಿಗೆ ನಾ ಬಂದು ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕೇ ನಾನಾ(ವಾ)ಗಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷ!
ಈ ಚಂದದ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿಷ್ಟು ಕನಸಿದೆ...ಕನಸ ಬೊಂಬೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬೋಕೊಂದಿಷ್ಟು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನಾಗಲೇ ಕೊಂಡದ್ದಾಗಿದೆ.
ತುಸು ದೂರದಲ್ಲಿ ಚೂರೇ ಚೂರು ಮುನಿಸಿದ್ದರೂ ಮನ ಖುಷಿಸೋಕೆ ,ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವವೆಲ್ಲಾ ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯೋಕೆ ಅಲ್ಯಾವ ಅಡೆತಡೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ನೀವು...ಪ್ರೀತಿಸೋ ಜೀವಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ನಿಮ್ಮೀ ಪ್ರೀತಿಯ ಅರ್ಧಪಾಲು ನಂದು ಅನ್ನೋ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ...
 ಮುಗಿಯದ ಮುದ್ದಲ್ಲಿ..ಕಾಡೋ ಹಠದಲ್ಲಿ...ಬದುಕ ಭರವಸೆಗಳಲ್ಲಿ....ಜೊತೆಯಿರ್ತೀನಿ ಯಾವತ್ತೂ....
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.
                                                                          ***

ನಿರುಪಾಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತಿರೋ ಐವತ್ತರ ಭಾವ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ನನ್ನದಿಷ್ಟು ಖುಷಿಗಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ.

ಗುಳಿಕೆನ್ನೆ ಹುಡುಗಂಗೆ

ಜಾತ್ರೆಯ ಜನ ಜಂಗುಳಿಯ ಮಧ್ಯ ಕೈ ತಾಕಿ ಹೋದ ಹುಡುಗ ನೀನು.ಮುಖ ನೋಡಿ ಗುರಾಯಿಸಬಂದ್ರೆ ನಾ ನಿಂಗೆ ಮೊದಲೇ ಪರಿಚಯವಿದ್ದೆ ಅನ್ನೋ ತರಹ ಸಾರಿ ಕಣೋ ಅಂತಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ!ಯಾರಿವನು ಅಂದುಕೊಂಡು ಮಧ್ಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನ ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಡಿಸಿದ್ದ ಗೆಳತಿಯರು ಪರಿಚಿತನಲ್ಲದ ನಿನ್ನನ್ನಾಗಲೇ ನನ್ನ ಹುಡುಗನ್ನಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು!!
ನಾನವತ್ತು ನೋಡಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಗುಳಿಕೆನ್ನೆ ಮಾತ್ರ. ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೂ ನಿನ್ನ ಕರೆಯೋದು ಗುಳಿಕೆನ್ನೆ ಹುಡುಗ ಅಂತಲೇ.

ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾ ಪಾನಿಪುರಿ ತಿನ್ನೋವಾಗ,ಇಲ್ಲದ ತಲೆಹರಟೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಜಗಳ ಆಡುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲೋವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ದೂರದಿಂದಲೇ ನನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ನಾ ಯಾವತ್ತೋ ಗುರುತಿಸಿದ್ದೆ ಬಿಡು.ಅವತ್ಯಾವತ್ತೋ ಸುರಿಯೋ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಜೋಳ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಬಂದು ಮಧ್ಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಕೂಟಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ ಇರಿ ತಿಂದು ಆಮೇಲೆ ನೋಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ್ದ ನಂಗೆ ಕೋತಿ ಕೀ ಕೊಡು ಅಂತ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾ..
ಇವತ್ತೂ ಅಂತದ್ದೇ ಮಳೆ ಕಣೋ ಇಲ್ಲಿ..ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಳದ ಜೊತೆ ನಿನ್ನ ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯ ಆ ದಿನ ನೆನಪಾಯ್ತು ಅಂತ ಮೇಸೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ’ನಿಂತಿರೇ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ನೊಂದೈದು ತಾಸು ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಕೂಟಿ ಬದಿಗಿರಿಸಿ ಹೋಗ್ತೀನಿ.ಯಾಕೋ ಮತ್ತದೇ ಬಜಾರಿ ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ನೋಡೋ ಆಸೆಯಾಗಿದೆ’ ಅಂತ ರೀಪ್ಲೈ ಮಾಡ್ತೀಯಾ ಕೋತಿ.
ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಾ ತೇಲಿಹೋದೆ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ....
ಜಗಳದಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು ಅವತ್ತು ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಗೆಳೆತನ...ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನೀನು ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಹರುಟುತ್ತಿದ್ದುದ್ದರ ನೋಡಿ ತಡೆಯಲಾರದ ಸಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಬೈದಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಸ್ಕೂಟಿನೇ ಬೇಕಾ ನಿಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಅಂತಂದು.ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನ ನೀ ಸಮಾಧಾನಿಸಿ ಸಾರಿ ಅಂತಂದು ಎದ್ದು ಹೋದೆಯಲ್ವಾ,ಅಂದುಕೊಂಡೆ ಪಾಪ ಹುಡುಗ ಅಂತಂದು.

ಆಮೇಲಿನ ದಿನಗಳ ಮಾತೆಲ್ಲಾ ನಡೆದಿದ್ದು ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ನಲ್ಲಿ...ಆಮೇಲೂ ಎದುರು ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೇಳದೆ ನಿನ್ನ ನಂಬರ್ ಬರೆದು ನನ್ನ ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲೆ ಆ ಚೀಟಿ ಇಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾ ..ನಾನಂದ್ರೆ ನಿಂಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಷ್ಟು ಭಯವಿತ್ತೇನೋ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ಬರಿಯ ಭಯವಲ್ಲ ಕಣೇ ಅಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತುಬಿಡೋ ಬಜಾರಿ ನೀ ಅನ್ನೋ ಮುಜುಗರ ಅಷ್ಟೇ ಅಂತಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ಗುದ್ದಿಸಿಕೊಳ್ತೀಯಲ್ಲಾ..

ಯಾಕೋ ಆ ಸ್ಕೂಟಿ...ಆ ಮಳೆ ...ಆ ಜಗಳ, ಮುನಿಸುಗಳು ಮನದೊಳಗೇ ನಗುತ್ತಿವೆ ಇವತ್ತು.

ಪ್ರೀತಿ ಯಾವಾಗ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಂಗಿನ್ನೂ..ಆದ್ರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಯ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ದಿನ ಬದುಕ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರೋ ಭಾವ ಅವತ್ತಿಂದ ಇವತ್ತಿನ ತನಕ.

ನೀ ನಂಗೆ ಗೆಳತಿಯಾಗೋಕೂ ಮುಂಚೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಂತ ನೀ ಭಾವುಕನಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹೇಳೋವಾಗ ನಿನ್ನ ತಲೆ ಸವರಿ ಕಣ್ಣಂಚ ಒದ್ದೆಯಾಗಿಸೋದ ಬಿಟ್ಟು ನಂಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...

ಎಲ್ಲೇ ಹೋದ್ಲು ನನ್ನಾ ಜಗಳಗಂಟಿ ಗೆಳತಿ ಅಂತ ನೀ ಕೇಳೋವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನೂ ಹುಡುಕ್ತೀನಿ ಆ ಹಳೆಯ ಹುಡುಗಿಯನ್ನ...
ಬಾರೋ ಲಾಂಗ್ ಡ್ರೈವ್ ಹೋಗೋಣ ಅಂದಿದ್ದ ಆ ದಿನ ನೀ ಬೇಸರಿಸಿದ್ದೆ ನೋಡು ಪಕ್ಕಾ ಹುಡುಗರ ತರಹ ಇರ್ತೀಯ ನೀ...ನಂಗೆ ನನ್ ಹುಡುಗಿ ಹುಡುಗಿಯ ತರಹ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ...ಮರು ದಿನದಿಂದ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ನನ್ನಲ್ಲಿಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳು..ಹಣೆಗೆ ಬೊಟ್ಟಿಡದ ಹುಡುಗಿ ಆಮೇಲೊಂದು ದಿನವೂ ಖಾಲಿ ಹಣೆಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ..ನಿಂಗಾಗೆ ನಾ ಬಳೆ ತಗೊಂಡ ನೆನಪು! ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಅವತ್ತಿನ ಖುಷಿ ಇವತ್ತೂ ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿದೆ..

ಆಮೇಲೆ ನಾನ್ಯಾವತ್ತೂ ಲಾಂಗ್ ಡ್ರೈವ್ ,ವೋಡ್ಕಾ, ಅಂತೆಲ್ಲಾ ತರ್ಲೆ ಮಾಡಿದ್ದ ನೆನಪಿಲ್ಲ....ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಮನಕ್ಕೆ ನಾ ’ಸ್ಪಟಿಕ’ಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಲ್ವಾ...
ಅವತ್ತಿಂದ ನಂಗೆ ನನ್ನ ನಿಜದ ಹೆಸರು ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದೆ ಅಕ್ಷರಶಃ...

ಅವತ್ತು ನೀನಿತ್ತ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ,ನವಿಲುಗರಿಯ ಮತ್ತೆ ಸವರಬೇಕನಿಸ್ತಿದೆ ನಂಗಿವತ್ತು...

ಇದೆಲ್ಲಾ ಕನಸೋ ನನಸೋ ಅನ್ನೋ ಗೊಂದಲ ನಂಗಿನ್ನು...ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತರ್ಲೆ ಮಾಡ್ತಾನೆ ನನ್ನವನಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಹುಡುಗ ಇವತ್ತು ಕನಸುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಜೊತೆಯಾಗಿ ,ತರ್ಲೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ನಂಗೆ ನೀನೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ಕೂತು ಕೊನೆಗೆ ಈ ಬಜಾರಿ ಹುಡುಗಿಯ ನನಸ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಾಗೋಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರೋ ಮುದ್ದು ಗೆಳೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ನೀ ನನ್ನ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯಾಗ್ತೀಯಲ್ಲೊ...ಆತ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ

ಈ ಕನಸಿನೂರಿನ ಚಂದಮನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಿದೆ ತುಸು ಜಾಸ್ತಿಯೇ...

ಸಂಜೆ ಸಾಯೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಪಾದ ತೋಯಿಸುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಕಿರುಬೆರಳ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯೋ ಆಸೆ ನಂಗೆ...ಮನ ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ನಲಿಯೋವಾಗ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿ ಕುಣಿಯೋ ಆಸೆ...ತನ್ಮಯಳಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳೋ ಬಯಕೆ..ಹೀಗೇ ಹತ್ತಾರು ಆಸೆ ನೂರೆಂಟು ಕನಸುಗಳ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನ ಮಾಡೋ ಹಂಬಲ ನಂದು.

ಸಮುದ್ರದಂಚಿನ ನಮ್ಮದೇ ಪುಟ್ಟ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕನಸುಗಳ ಜೊತೆ ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬದುಕ ಪೂರ್ತಿ ನಲಿವ ನಿನ್ನದೇ ಹುದುಗಿಯ ಭಾವವಿದು ಗೆಳೆಯ.

ನಿನ್ನಾ ಗುಳಿಕೆನ್ನೆಯ ಸವರೋಕಂತಾನೇ ಕಾಯ್ತಿರೋ, ಮತ್ತದೇ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆ ಕನಸುಗಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕೋಕೆ ನಿಂತಿರೋ ನಿನ್ನದೇ ಹುಡುಗಿ..

ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ ನನ್ನೆದೆಯ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ..ಮಣ್ಣ ಘಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನರಸಿ..
ನಿನ್ನದೇ ಜಗಳಗಂಟಿ ಹುಡುಗಿ.
ಸ್ಪಟಿಕ

ನಡೆದಷ್ಟೂ ದೂರಕೆ...

ಕತ್ತಲ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮನ ಮಾತಾದಾಗ....

ಸಂದು ಹೋದವಲ್ಲೆ ಗೆಳತೀ ಬದುಕಲ್ಲಿಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ...ಗದ್ದಲವನ್ನೂ ಮಾಡದೇ!!

ಬದುಕೇ ಯಾಕಿಷ್ಟು ಕಾಡಿದೆ ನೀ ನನ್ನ ಅಂತ ನಿನ್ನೆಯ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಚಂದಿರನ ನೋಡುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚೂ ಒದ್ದೆ ಒದ್ದೆ.ನಿಜವಲ್ವಾ,ಒಳಗಿರೋ ಒಡೆದ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಕೂಡಿಸಿ ಕೂಡಿಸಿ ಅವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಳಚಿ ಬೀಳೋವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೊಳಗೆನೋ ಹೇಳಲಾಗದ ಸಂಕಟ.ಬದುಕು ನಿನ್ನ ಖುಷಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ನಿನಗಿಷ್ಟು ನೋವ ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟು ಆ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಕೈ ಬೀಸಿ, ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದೇ ಹೊರಟುಹೋದಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದದಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟೆ ನೀ! ನಿನ್ನೊಳಗಿರೋ ಬದುಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಅರಿವು ನನ್ನ ಸೋಕಿದ್ದು ,ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನನ್ನ ಎಳೆದುಕೊಂಡುಬಂದಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ.

ಕನಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೂಟೆಕಟ್ಟಿ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಸೆದಿರೋ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನನ್ನ ಬದುಕ ಪೂರ್ತಿಯಿರೋ ಬೇಸರ. ಇವತ್ತಲ್ಲವರ ಕನಸುಗಳ ಆಳಾಗಿ ದುಡಿತಿರೋ ನಿನ್ನ ವಾಸ್ತವದ ಬದುಕ ಬಗೆಗಿಷ್ಟು ಅನುಕಂಪ.ಇರೋ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬೇಸರಗಳ ನಂತರವೂ ಅವರ ಕನಸುಗಳನ್ನ ನಿನ್ನ ಹೆಗಲೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಧಾವಂತದಿಂದ ಹೊರಟಿರೋ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನ್ನದೊಂದಿಷ್ಟು ಅಕಾರಣದ ಪ್ರೀತಿ..

ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಕನಸು ಕಾಣ್ತಿದ್ದ ನಂಗೆ ಕನಸಂದ್ರೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವಳು ನೀನು.ಈಗದೆಷ್ಟು ಚಂದದ ಕನಸ ಕಟ್ಟಿದ್ದೇನಲ್ವಾ?ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು ಮಹರಾಯ್ತಿ ಇದ ಬೆಳೆಯೋಕೆ..ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸೋ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಂದು.

ಪ್ರೀತಿಸೋ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳನ್ನ ನೋಯಿಸಿ ಬೇಕಂತಲೇ ದೂರಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ನೀನೇನೋ ಆರಾಮಾಗಿದ್ದೀಯ.ನನ್ನ ನಿನಗಿಂತಲೂ ಜಾಸ್ತಿ ಇಷ್ಟಪಡೋ ಅವರನ್ನ ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾಗಿಸಿದ ಪಾಪಪ್ರಜ್ನೆ ನಿನ್ನನ್ನೊಮ್ಮೆಯೂ ಸೋಕಿಲ್ಲವಲ್ಲೇ!ನಿಜ ಹೇಳು,ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿಗಿನಿತೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲವಾ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನದೇ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವರಿಗೂ ನೋವು ಕೊಡ್ತಿರೋದಾ? ಪ್ರೀತಿ ಅಂತನಿಸದ ಬದಲಾಗಿ ಅಸಹ್ಯ ಅಂತ ಅಂತನಿಸಿಹೋದ ಅಲ್ಯಾರದೋ ಬಲವಂತದ ಪ್ರೀತಿಯ ರೀತಿಗೆ ನೀ ನಲುಗಿ,ಮುದುಡಿ ಕೂತಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸೋಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲವಲ್ಲೆ...ನಾನಷ್ಟು ದೂರಾಗಿಹೋದೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಅನ್ನೋದ್ಯಾಕೋ ಸಹ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ....ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ ಅಂತರದ ದೂರ!!ಈ ಮಾತು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತು ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಹೋಗಿಬಿಡ್ತೀಯಲ್ವಾ ನೀ...ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ತೀನಿ.ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಯಾವ ಭಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಲಾರದು ಅನ್ನೋದರ ಅರಿವಾದ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟೆನೇನೋ ನಾ ಅಳೋದನ್ನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಮಾತಾಡೋ ನಿನ್ನೆಡೆಗೊಂದು ತಿರಸ್ಕಾರದ ನೋಟ ಬೀರಿ.

 ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಾದವಲ್ವಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿ ನಾ ಹಗುರಾಗಿ....

ಸುಮ್ಮನೆ ನಿನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನೀನಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳೆಷ್ಟು ಚಂದವಿದ್ದವಲ್ವಾ...ಆದರೀಗ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯ ತನಕ ಕಾಲಿಗೆ ಗಾಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕ ರೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಎದುರುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ನೀ ಓಡೋವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನಿಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಒಂಟಿ ಅನಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ.ಒಂಟಿತನ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಲ್ಲ ನಂಗೆ.ಭಾವಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಬದುಕಲ್ಲಿ ನನ್ಯಾವ ಭಾವವನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಿಯೂ ನೋಡದೇ ಹೊರಟುಬಿಡೋ ನಿನ್ನ ನೋಡೋವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನಿರಬಾರದಿತ್ತು ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಅಂದುಕೊಳ್ತೀನಿ.ಮರು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅನಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ.

ಯಾವಾಗಲೂ ಗೊಂದಲವಾಗೇ ಉಳಿಯೋ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ನಿವೇದನೆ:ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಗೊಂದಲಗಳೆಲ್ಲಾ ಸರಿದ ಮೇಲಾದ್ರೂ ನನ್ನನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮುಟ್ಟಿ ಹೋಗು,ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡೀತು ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನನ್ನ ಮನ.

ಯಾವಾಗಲೂ ಬಾಗಿಲಿಂದಾಚೆಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸೋ ನೀ ಇವತ್ತಲ್ಲೊಂದು ಗೋಡೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಾ ಇಣುಕಿಯೂ ನೋಡದ ತರಹ ಮಾಡಿರೋವಾಗ ನನಗೆಷ್ಟು ದುಃಖವಾಗಿದ್ದೀತು ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡು ಒಮ್ಮೆ.
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿನ ನಿನ್ನೊಳಗೂ ನಾ ಅಪರಿಚಿತೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಬಿಡ್ತೀನೇನೋ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅನ್ನೋ ಭಯ ನಂದು.
ಒಳಗೆಲ್ಲೋ ಮುದುಡಿ ಕುಳಿತಿರೋ ನನ್ನ ಮತ್ತೆ ನೀನಾಗಿ ಮಾತಾಡಿಸಬರ್ತೀಯ ಅನ್ನೋ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ...

ಇಂತಿ,
ನಿನ್ನತೀ ಪರಿಚಿತೆ.
  

"ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ" ಅನ್ನೋ ನೆನಪು...

        ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಮ್ಮ ’ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಟೆಲಿಸ್ಕೋಪ್ ನಾ ಗುಜರಿಯವನಿಗೆ ಕೊಡ್ಲಾ ’ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ ರೇಗಿ ಫೋನಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಈ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ ಯಾಕೋ ತುಂಬಾ ನೆನಪಾದ್ರು ..
ಹೌದಲ್ವಾ ತಿಂಗಳೆರಡಾಯ್ತು ಇವರಿಂದ ನಂಗೆ ಮೇಲ್ ಬಂದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಾನೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಬಂದೆ .ಇರಲಿಲ್ಲ ಅವರಿಂದ್ಯಾವುದೇ ಮೇಲ್.ಅಣುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಅಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಗೂಗಲ್ ಪ್ಲಸ್,ಲಿಂಕರ್ ಮೇಲ್ ಗಳು ನನ್ನ.
ಅವರ ಜೊತೆಗಿನ ಹಳೆ ಮೇಲ್ ಗಳನ್ನ ಓದ್ತಾ ಜಾರಿದ್ದೆ ಅದೇ ದಿನಗಳಿಗೆ...

ಆ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜಾ-

  ನನಗಿನ್ನೂ ಐದರ ವಯಸ್ಸು ಆಗ.ಏನೋ ರಿಸರ್ಚ್ ಗೆ (ಯಾವುದದು ಅನ್ನೋ ತಿಳಿಯೋ ವಯಸ್ಸಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ನಂಗೆ) ಅದ್ಯಾವುದೋ  ದೂರದ ದೇಶದಿಂದ  ನನ್ನೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಬಿಳಿಯ ಕೂದಲಿನ ಅಷ್ಟೇ ಬಿಳಿಯ ಮುಖದ ಅಜ್ಜ ಅವರು.
ಸರಿ ಸುಮಾರು ನನ್ನಜ್ಜನ ವಯಸ್ಸಿನವರು.ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯ ತನಕ ಕಾಡು ಅಲೀತಾ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಮೆತ್ತು(ಅಟ್ಟ) ಹತ್ತಿ ಅದೇನೇನೋ ಬರೀತಾ ಕೂರೋ ಈ ಅಜ್ಜ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕುತೂಹಲ.
’ಲ್ಯಾರಿ’ಅನ್ನೋ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳೋಕೆ ಬರದ ನಾ ಅವರ ಬೆನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದ ಬೇತಾಳದ ತರಹ ಅವರ ಜೊತೆಯೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.ಅಪ್ಪ ,ಅಮ್ಮ,ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನಜ್ಜ ಗದರಿದರೂ ಕೇಳದೆ ಅವರ ಜೊತೆ ನಾನೂ ಕಾಡು  ಅಲೆಯೋಕೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೆ ಆಗ.(ಯಾಕಂದ್ರೆ ಶಾಲೆ ನೋಡಿದ್ದೆ ಆರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡೋ ಕಿಲಾಡಿಗಳಿಗೆ ರೇಗುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಈ ತಾತನಲ್ಲೇನೋ ವಿಶೇಷತೆ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡ್ತಿತ್ತು.ಅಥವಾ ಅವರು ಕೊಡೋ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ ಚಾಕಲೇಟುಗಳಿಗಾಗಿಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಂಗಿನ್ನೂ).
ಅವರೂ ಅಷ್ಟೇ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಡಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಕಾಲಿಗೂ ಸಿಗೋ ಎಲ್ಲದರ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳ ಅವರದೇ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತಾ ಹೋಗ್ತಿದ್ರು.
ಗದರದೇ ನಾ ಕೇಳೋ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸೋ ಈ ಅಜ್ಜ ಕೊನೆಗೂ ನಂಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ ಆಗಿದ್ರು!
 
ಅವರ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಏನೋ ಹೊಸದು ನೋಡೋ ಖುಷಿ ನಮ್ಮಗಳಿಗೆ.ಟೆಲಿಸ್ಕೋಪ್ ಹಿಡಿದು  ಕಾಡಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ತಂದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಹುಳಗಳನ್ನ ಇಂಚಿಂಚೂ ಬಿಡದೇ  ಅವರು ನೋಡ್ತಿದ್ರೆ ಆಮೇಲೆ ನಂಗೂ ನೋಡೋ ಧಾವಂತ .ಏನೋ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗೋ ತರಹ ನೋಡ್ತಿದ್ದೆ ನಾನೂನೂ!ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಎಷ್ಟೇ ಗದರಿದ್ರೂ ನಾ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಹೋಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .ಅವರೂ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ನೋಡೋ ಈ ಪೋರಿ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತಾಳೆ ಅಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಅಜ್ಜನಲ್ಲಿ ಆಪಾದನೆ ಮಾಡೋ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ ನನಗೊಂದು ಕೌತುಕ ಪ್ರಪಂಚ ಆಗ.
ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಜೊತೆಯಿದ್ದ ಅಜ್ಜ ಹೊರಟಾಗ ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಅತ್ತಿದ್ದೆನಂತೆ ನಾ(ಅತ್ತಿದ್ದನ್ನ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಮರೆತುಬಿಡ್ತೀನಿ). ಅವರೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಹೋಗಿದ್ರಂತೆ ಮತ್ತೆ ಬರ್ತೀನಿ ಪುಟ್ಟಿ ಆ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ನೋಡೋಕೆ ಅಂತಂದು.ಆಗ ನ್ಯಾಷನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಬೇಕಂತ ನಾ ಹಟ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ತಾನೆ ಅವ ನಿನ್ನ ಗಂಡನಾಗಿ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ತಿದ್ರಂತೆ!(ಈಗಲೂ ನಗ್ತಾರೆ ಎಲ್ರೂ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಬಗೆಗೆಗಿನ ನನ್ನ ಹಟಕ್ಕೆ).
ಹೊರಟಿದ್ರೂ ಕೊನೆಗೂ ಇಡೀ ಮನೆ ಮಂದಿಗೆ ಕೃತಜ್ನತೆಯ ಕೈ ಮುಗಿದು  ತನ್ನೂರ ಕಡೆಗೆ!

ಹೀಗೇ ಹೊರಟ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ ಮತ್ತೆ ನನ್ನೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಕಳೆದ ವರುಷ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ.ಅಕ್ಷರಶಃ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದ್ದ ಇವರನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡ್ತೀವಿ ಅನ್ನೋ ಕನಸು ಕೂಡಾ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ನಾವು.ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಡು ಅಲೆಯೋಕೆ ಬರ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟಿ ಇವಳೇನಾ ಗುರುತು ಸಿಗೋಕಾಗದಷ್ಟು ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳೋವಾಗ ಏನೋ ಖುಷಿ ನಂಗೆ. ನಂಗಂತಾ ಮತ್ತೆ ತಂದಿರೋ ಚಾಕಲೇಟ್ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕವರ್ ತೆರೆದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಚಂದದ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಚಿತ್ರಗಳು!! ನಾ ಮರೆತ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ನಾ ಈ ತಾತ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ನೋಡಿ ನಂಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗದಿರಲಿಲ್ಲ!.
ಜೊತೆಗೆ ಅವತ್ತು ಅಲೆದಾಡಿದ್ದ ಅದೇ ಕಾಡ ಒಳಹೊಕ್ಕರೆ ಅದೊಂದು ಬಯಲ ತರ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡ್ತು ಪುಟ್ಟಿ ..ಬಾ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಸಲ ಆ ಕಾಲು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ ಆದರೆ ಅವತ್ತಿನ ತರಹ ನಿನ್ನ ಕೂಸುಮರಿ ಮಾಡೋಕೆ ನಂಗಾಗಲ್ಲ ಇವತ್ತು ಅಂತ ಮುಖ ಬಾಡಿಸಿದ್ದ ಅಜ್ಜಂಗೆ ನಾನಂದಿದ್ದೆ ಇದಾನಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ. ಒಂದೀಡಿ ದಿನದ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಮುಗಿದಾದ ಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ರೂ ಆ ರಾತ್ರಿಯ ಅದೇ ಮೆತ್ತಿನ ಅವರ ರೂಮಲ್ಲಿ ಕೂತು ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡಿದ್ವಿ(ಆ ರೂಮಿಗೆ ಈಗಲೂ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ರೂಮು ಅಂತೀವಿ ನಾವು)ಹೋದ ವರ್ಷವೇ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅವರು ಮಂಗನ ಖಾಯಿಲೆಗೆ ಏನೋ ಔಷದಿ ಹುಡುಕೋಕೆ ಬಂದಿದ್ದಂತ.ಬಿಡದೇ ಕೇಳಿದ್ದೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ.ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಉತ್ತರಿಸಿ ಅವರ ಮನೆ,ಮಗನ ಬಗೆಗೆ ಮಾತು ತಿರುಗಿಸಿದ್ದ ತಾತನ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಳಲು,ನೋವ ಭಾವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡಿತ್ತು ನಂಗೆ.
ಆಮೇಲೆ ತಲೆ ಸವರಿ ಹೊರಡ್ತೀನಿ ಪುಟ್ಟಿ ನಾಳೆ ನಾ ಈ ಬಾರಿ ಕಣ್ಣೀರ ಜೊತೆ ಬೀಳ್ಕೊಡೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ ನೀ ಅಂದಾಗ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀರ ಅಂತ ಹೇಳಲೇಬೇಕಂತ.
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡೋಕೆ ಬರ್ತೀನಿ ಮತ್ತೆ ಅಂದಿದ್ರು.

ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲ್ ಐಡಿ ಹಿಡಿದು ನಾ ಅವರನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿಸಿದ್ದೆ.ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾನವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾಲ್ಕು ಮೇಲ್! ಅವರು ನಂಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಹನ್ನೆರಡು ಮೇಲ್!!

Dear Putti  ಅಂತ ಮಾತು ಶುರುವಿಡೋ ತಾತ ಕೂತು ಆ ದಿನಗಳ ಬಗೆಗೆ,ಅವರ ರಿಸರ್ಚ್ ಬಗೆಗೆ,ಅಲ್ಲಿಯ ಸಂಭಂದ,ಮನೆ,ಮನಸ್ಸುಗಳ ಭಾವಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಮನುಶ್ಯ ಬಂಧಗಳ ಬಗೆಗೆ ಅವರು ಒಂದೊಂದು ತೀರಾ ಭಾವೂಕ ಮೇಲ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾಗ ಉತ್ತರಿಸೋಕಾಗದೇ ನಾ ಮೌನಿ.
ಈ ಪುಟ್ಟಿಯ ತರಹದ್ದೇ ಮೊಮ್ಮಗಳು ನಂಗೂ ಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತಿದ್ದ ಮೇಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ನಾನಂದಿದ್ದೆ-ಬಂದುಬಿಡಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದುಬಿಡ್ತೀನಿ ಮೊಮ್ಮಗಳಾಗಿ ಅಂತ.ಈ ಮಾತ ಕೇಳಿ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ವರುಷ ಜಾಸ್ತಿ ಬದುಕಿಯೇನು ಪುಟ್ಟಿ ಅಂತ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ರಿಪ್ಲೈ ಬಂದಿತ್ತು.

ನಿನ್ನೂರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಆ ಆತ್ಮೀಯತೆಗೆ,ಚಂದದ ಗೆಳೆಯನಾದ ನಿನ್ನಜ್ಜಂಗೆ,ನನ್ನದೇ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ಹೋದ ನಿನ್ನಪ್ಪ ದೊಡ್ಡಪ್ಪಂಗೆ,ಮುದ್ದು ಮೊಮ್ಮಗಳಾಗಿ ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದ ನಿಂಗೆ ಕೃತಜ್ನತೆ ಹೇಳೋದ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಪುಟ್ಟಿ.ಬಹುಶಃ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಪ್ರೀತಿ ದಕ್ಕುತ್ತೇನೋ ಅಂದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆ ಅನಿಸಿತ್ತು ನಂಗೆ.ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಪುಟ್ಟಿ ಅಂತ ಪ್ರೀತಿಸೋ ,ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಡೋ ಈ ತಾತ ಅದ್ಯಾಕೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ್ರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .ನನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ ನಂಗಿನ್ನೊಬ್ಬ ತಾತನ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗೋಕೆ ಬಂದ್ರೇನೋ ಅಂತೀನಿ...ಅಪ್ಪನೂ ಅದನ್ನೆ ಅಂತಾರೆ "ಎಲ್ಲೋ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಫೋನ್ ಮಾಡೋ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜಂಗೆ ಪುಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬರಲ್ಲ ಮಾತಾಡೋ ಅರ್ಧಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಪುಟ್ಟಿ ಇರ್ತಾಳೆ ಆಮೇಲೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಅವಳಜ್ಜ ಇರ್ತಾರೆ .ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ಭಾರತದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರೋದು ಇವರಿಬ್ಬರೇ ಏನೋ" ಅಂತ.ಮಾತಿಗೆ ಶುರುವಿಟ್ರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂಮೋಡಿ ಮಾಡೋ ತೀರಾ ಚಂದದ ಇವರ ಮಾತುಗಳ ಕೇಳೋಕೆ ಆ ದಿನಗಳನ್ನೇ ಕಾಯ್ತಿರ್ತೀನಿ ನಾನು.

ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಮಾತಾಡೋವಾಗ ನಂಗೇನೋ ಖುಷಿ.ಬಹುಶಃ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೇ ಮಗನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರೋ ಬೇಸರಕ್ಕೋ ಅಥವ ನಿಮ್ಮಗಳ ಆ ಬಂಧಗಳಿಗೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸಮಾಧಾನವಂತೂ ದಕ್ಕಿದೆ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ.ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅನ್ನದ ಋಣವಿದೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡೋ ಈ ತಾತ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ರು ನನ್ನ ಬದುಕಲ್ಲಿ.

ಬಹುಶಃ ಇದೆ ಮೂಲವಿದ್ದೀತು ನಂಗೆ ಕಾಡಲ್ಲಿ ಅಲೆಯೋ ಹುಚ್ಚು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗೋಕೆ.ಒಬ್ಬಳೇ ಈ ನೆನಪುಗಳ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇಡೋ  ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಹುರುಪಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗೋದರ ಅರಿವು ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ ನೆನಪಾಗ್ತಾರೆ ನಂಗೆ.ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲು ನಿಲ್ಲೋದು ಕಮ್ಮೀ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಳೇ ಅಲೆಯೋ ಖುಷಿ ಸಿಕ್ಕಾಗಿನಿಂದ ಅಜ್ಜ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಟೆಲಿಸ್ಕೋಪ್ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟ್ರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಮ್ಮನ ಬೈಗುಳ ಶುರುವಾಗಿರುತ್ತೆ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ಮೊಮ್ಮಗಳೇ ಇವಳು ಅಂತ!.
 ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜಂಗೆ ಕಾಡು ಸುತ್ತೋ ಖುಷಿಯ ಕಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಧನ್ಯವಾದವ ಹೇಳ್ತಿದ್ದೆ ನಾ..ಬದುಕಲ್ಲಿಷ್ಟು ಸಾಹಸಗಳ ಮಾಡಿದಾಗಲೇ ಕಣೋ ಬದುಕ ಬಗೆಗೆ,ನಮ್ಮ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಾಗೋದು,ಸಾಧಿಸೋ ಧೈರ್ಯ ಸಿಗೋದು ಅಂತಿದ್ದ ತಾತನ ಮಾತುಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ರೂ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿದ್ದಂತೂ ಹೌದು.

ಆದರೆ ಈಗೊಂದೆರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ  ನಾನೂ ಅವರಿಗೆ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅವರಿಂದಲೂ ಮೇಲ್ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ..ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ನೆನಪಾಗ್ತಿದ್ದ ತಾತನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಬೇಕಂತ  ಇಷ್ಟುದ್ದದ ದೀರ್ಘ ಭಾವಗಳ ಬರೆದಿದ್ದೆ.
ಆಗೊಂದು ಮೇಲ್ ರಿಸೀವ್ ಆಗಿತ್ತು "Dear Putti" ಅನ್ನೋ ಅದೇ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಲ್ಲಿ.
ಆದರೆ ಬರೆದಿದ್ದು ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನಲ್ಲ :(
ಅವರದ್ದೆ ಪಡಿಯಚ್ಚು ಅವರ ಮಗ..
"ಅಪ್ಪ ಹೋಗಿ ತಿಂಗಳೊಂದಾಯ್ತು .ಈ ಪುಟ್ಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ,ಈ ಪುಟ್ಟಿಯ ಚಂದದ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ,ಮನೆಯವವರ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಡೀ ದಿನ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ನಂಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೋಡೋ ತರಹದ ಭಾವವೊಂದ ಕೊಟ್ಟು ಹೋದ್ರು ನಿನ್ನ ಮೇಲ್ ಐಡಿಯ ಜೊತೆಗೆ.
ನಿನ್ನೂರನ್ನ ನೋಡೋಕೆ,ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಿಷ್ಟು ಮಾತಾಡೋಕೆ ಬರ್ತೀನಿ ಸಧ್ಯದಲ್ಲೇ .
ನಿನ್ನಿಷ್ಟದ ಚಾಕಲೇಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಾ ಆಗಲೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗಿದೆ.
ಸಿಕ್ತೀಯ ಅಲ್ವಾ?"

ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ನೆನಪು ಶಾಶ್ವತ ನೆನಪಾಗಿಯೇ ಉಳಿದ ಬೇಸರಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣಂಚು ಮಾತಾಡ್ತು. ಇನ್ನೂ ಸೆಂಡ್ ಒತ್ತಿರದ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಮಾಡೋ ಮೇಲ್ ನಾ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ .
ಆದರೊಂದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವ ಮನ ತಾಕಿ ಹೋಯ್ತು.ಮುಖ ನೋಡಿರದ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ಮಗ ನಮ್ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವವ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅಂತಾ.
ಅವರ ಬರುವಿಕೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ .....ನಾ....
"ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜನ ಮೊಮ್ಮಗಳಾಗಿ ಕಾಯ್ತಿರ್ತೀನಿ ನನ್ನಜ್ಜನ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲಿ ...ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ " ಅಂತ ಸೆಂಡ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ್ದೆ ಟು ದ ಸನ್ ಆಫ್ ಲ್ಯಾರಿ ಅಜ್ಜ

ಆ ಗಿಟಾರು ಹುಡುಗ ...

ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅದೊಂದು ಭಾನುವಾರದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮಲಗಿದ್ದೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಐದಕ್ಕೆ ಅಲಾರಾಂ ಇಟ್ಟು!ಜನ ಜಂಗುಳಿಯ ಮಧ್ಯ ನನ್ನ ನಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಖುಷಿ ಸಿಕ್ಕ ದಿನದಿಂದ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಬಂದಿತ್ತು.ಆದರವತ್ಯಾಕೋ ಜನರ ಮಧ್ಯ ಕಳೆದು ಹೋಗಬೇಕನ್ನಿಸಿದ ಭಾವವ ಬದಿಗೊತ್ತಿ,ಯೋಚನೆಗೂ ಜಾಗ ಬಿಡದೆ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಿತ್ತು ನಂಗೆ.ಏಳೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಐವತ್ತು ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಗಳಿದ್ದವು.ಗಾಬರಿ ಬಿದ್ದು ತಿರುಗಿ ಫೋನಾಯಿಸಿದ್ರೆ "ಗೂಬೆ ,ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯ.ಕೈಗೆ ಸಿಗೋದು ಬಿಡು ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಿಗೂ ಸಿಗಲ್ಲ ನೀನು" ಅಂತ ಮುಗಿಯದ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ.

ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಅಷ್ಟೇ .ಒಂದಿಬ್ಬರು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳತಿಯರನ್ನ ಬಿಟ್ರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾನಿರೋದು(ನಂಗಿರೋದು) ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಲ್ಲೆ.ಬ್ಯೂಟಿ ಟಿಪ್ಸ್,ಡ್ರೆಸ್, ಗಾಸಿಪ್ಸ್, ಜಲಸ್ ಅಂತಿಪ್ಪ ಹುಡುಗಿಯರಿಗಿಂತ ನಂಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ VIP ಬ್ರಾಂಡ್ ತೋರ್ಸೋ ,ಜಾಸ್ತಿ ತಲೆ ಹರಟೆ ಮಾಡೋ ,ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಗೋ, ನಾವೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ನಗೋ ತರ ಮಾಡೋ ಹುಡುಗರೇ ಜಾಸ್ತಿ ಇಷ್ಟ ಆಗೋದು ..ಇಲ್ಲಿ ದಕ್ಕಿದ್ದೂ ಅಂತಹುದೇ ಪಕ್ಕಾ ಕ್ರೇಜಿ ಹುಡುಗರ ಚಂದದ ಸ್ನೇಹ ಬಳಗ.

ಕಾಲೇಜಿನ ಮೊದಲ ದಿನ ಮಾಡಿದ್ದ rag ನಿಂದ ಶುರುವಾದ ಸ್ನೇಹ ಇವತ್ತಿಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಬಳಿ ಹೊಡೆದಾಡಿ ಮುಖ ಊದಿಸೋ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ. ನನ್ನೂರ ಇವರುಗಳ ಜೊತೆಗೊಂದಿಷ್ಟು ಮಾತಾಡಿದ್ದು ,ಕೂತು ತಲೆಹರಟೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ,,ಸೀನಿಯರ್ಸ್ ಅಂತಾ ತುಂಬಾ ಕೊಬ್ಬು ಮಾಡ್ತಿದ್ದ ಇವರುಗಳ ಕೊಬ್ಬಿಳಿಸಿ ಗೆಳೆಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ನಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸರಿ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕಾರು ತಿಂಗಳು!..

ಆಮೇಲಾಮೇಲೆ ಗೆಳೆತನದ ಪ್ರತಿ ಸಲುಗೆಯ ಭೇಟಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ಗೆಳೆಯರ ಜನುಮ ದಿನಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಫಂಕಿ ಗಿಫ಼್ಟ್ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ನಕ್ಕು ಬರೋದರ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾಯ್ತು.

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಗೆಳೆಯನ ಬರ್ತ್ ಡೇ ಕೇಕ್ ನಲ್ಲಿ ನಂಗೇ ಸಿಗೋ ಫಸ್ಟ್ ಬೈಟ್ ಗೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲಾ ಮುಖ ಊದಿಸಿ ಕೂರೋವಾಗ ಏನೋ ಒಂದು ಚಂದದ ಖುಷಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಂಗೆ . ಅವತ್ತು ನಾನವರ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿ ಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ! ಎಲ್ಲರೂ ಇವತ್ತೂ ಆಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ ನಿಂಗೆ ಇದಾರು ಹುಡುಗರಿದ್ದಾರಲ್ಲೆ ,ಯಾರನ್ನ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ತೀಯ ನಮ್ಮೈವರಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡು.ಸುಮ್ಮನೆ ಅವರುಗಳ ತಲೆಹರಟೆಗೆ ನಕ್ಕು ನಾನೂ ಅಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ತರ್ಲೆ ಮಾಡೋವಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಗೋದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತೆನೋ ಅನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಅವತ್ಯಾಕೋ ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಸಲುಗೆ ತೀರಾ ಅನ್ನಿಸಿ ನಾನಲ್ಲೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯಂಗೆ "ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ದುಡ್ಡಲ್ಲಿ ಹೇಗ್ ಹೇಗೋ ಬದುಕೋ ಹುಡುಗ ಇಷ್ಟ ಆಗಲ್ಲ ನಂಗೆ" ಅಂದಿದ್ದೆ ಅವನ ಬದುಕ ಬಗ್ಗೆ!..ಅನಿಸಿತ್ತು ಆಮೇಲೆ ನಾನ್ಯಾರು ಅವನ ಬದುಕ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸೋಕೆ ಅಂತ.ಆದರೆ ಆಡಿದ್ದ ಮಾತಿಗೆ ಅವ ನನ್ನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೈದು "ನನ್ನಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೂ ಹೇಳದ ಈ ಭಾವವ ನೀ ಹೇಳಿದ್ದು ನಂಗಿಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ" ಅಂತಂದು ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದ ಗೆಳೆತನದ ಸಲುಗೆಯ ಸರಿಸಿ.

ಬೇಸರವಾಯ್ತಂತಲ್ಲ ..ಆದರೂ ತುಸು ಬೇಸರಿಸಿದ್ದೆ ನಾನಲ್ಲಿ.ಆದರೆ ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ ಇದ್ದಾಗ್ಲೂ ಅದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ನಾ, ಎದುರುಗಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಸಾರಿ ಕೇಳಬೇಕಂತ ಹಠ ಹಿಡಿಯೋ ತೀರಾ ಹಮ್ಮಿನ ಹುಡುಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸಾರಿ ಅಂತಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ!

ಅವತ್ತಿನಿಂದ ನಂಗೀ ಇಷ್ಟದ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೇರೋಕೆ ಕಷ್ಟ ಆಗೋದು.ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಕಂದಕವ ತಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅವ ಅಲ್ಲಿ.ಉಸಿರುಗಟ್ಟೋ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಉಳಿಯೋಕೆ ಇಷ್ಟ ಪಡದ ನಾ ಆಮೇಲವರ ಬರ್ತ್ ಡೈ ಪಾರ್ಟಿ,ಸುಮ್ಮನೊಂದು ಹ್ಯಾಂಗ್ ಔಟ್ ಏನೋ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣಗಳ ಹೇಳಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ...ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಕರೆದಾಗ್ಲೂ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಹೋಗದ ನನ್ನ ಅವರುಗಳು ಕರೆಯೋದೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ರು ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೇಳದೇ!. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವರುಗಳು ನನ್ನ ಕರೆಯೋದು ಪುಟ್ಟಿ ಅಂತಾನೇ..ಎಲ್ಲೋ ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಮಿಸ್ ಯು ಮೇಸೆಜ್ ಮಾಡಿ,ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬದ್ಕಿದೀಯೇನೇ ಕೋತಿ ಅಂತ ಮಾತಾಡಿಸೋ ಇವರುಗಳ ಕಾಳಜಿಯ ಕಾಲೆಳೆಯೋ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಭಯ ಬೀಳ್ತಿದ್ದೆ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ..ಎಲ್ಲಿ ಅವನ ತರಹವೇ ಇವರುಗಳಿಗೂ ಏನೋ ಹೇಳೋಕೆ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗ್ತಾರೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ.ಆದರೂ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನ ನೇರಾ ನೇರಾ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಹೇಳೋ ಹುಡುಗಿಗೆ ಯಾರಿದ್ರೂ ಯಾರು ಎದ್ದು ಹೋದ್ರೂ ಅಷ್ಟೊಂದೇನೂ ಬೇಸರವಾಗ್ತಿರ್ಲಿಲ್ವೇನೋ.ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಆತ್ಮೀಯ ಅನ್ನಿಸಿ,ಅದೆಷ್ಟೋ ಭಾವಗಳ ,ಚಿಲ್ಲು ಚಿಲ್ಲು ಕನಸುಗಳ ಕೆದಕಿ ಕೇಳಿದ್ದ ಹುಡುಗ ಸಾರಿ ಅಂದ ನಂತರವೂ ಎದ್ದು ಹೋದ ಅನ್ನೋದೊಂದೆ ಬೇಸರ.

ಏನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಒಂಟಿತನ ಅನಿಸಿತ್ತು ಒಂದಷ್ಟು ದಿನಗಳು ..ಒಂಟಿತನದ ಏಕಾಂತದ ಖುಷಿ ಸಿಕ್ಕ ದಿನದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಗು ಮೂಡಿತ್ತು.

ಬದುಕ ಬಗೆಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬೇರೆಯದೇ ಭಾವಗಳಿರೋ ಹುಡುಗಿ ನಾ.ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಚಿಲ್ಲು ಚಿಲ್ಲು ಮಾತಾಡಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಫನ್ ಗಳ ನಂತರವೂ ಬದುಕಿನ್ನೇನೋ ಬೇರೆಯದೇ ಇದೆ ಅನ್ನೋದ ಅರಿತಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲಿ.ಆದರೆ ಅಲ್ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಹೊರಡಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯದಿ .ಆದರೆ ಈ ಗೆಳೆಯ ಮಾತ್ರ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳ ಮೀರಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ..ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿರೋ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಂಡ್ ಗಳ ಹೇಳೋದ ಬಿಟ್ರೆ ಅವುಗಳನ್ಯಾವುದನ್ನೂ ನಾ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ .ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ದುಡ್ಡಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಆಡೋದು ಸರಿ ಬೀಳ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನಂಗೆ.ನಾನವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಅದನ್ನೆ ಅವತ್ತು.ಆದರವನಿಗೆ ಅದು ತುಂಬಾ ಹರ್ಟ್ ಆಗಿದೆಯಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅವ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ.ಆಮೇಲೆಲ್ಲೋ ವಾಪಸ್ಸಾದ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ..ಆದರೆ ಅವ ವಾಪಸ್ಸಾಗೊ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಮುಚ್ಚಲಾಗದ ,ಸರಿಸೋಕಾಗದ ಕಂದಕವೊಂದು ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು!!

ಆ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ಅದ್ಯಾಕೋ ಮತ್ತೆ ಇವರುಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬರಬೇಕನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.
ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಆ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರಳಾಗೋಕೆ..ಗೊತ್ತಿತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ಸಿಗೋದು ನಂಗೆ ಅಂತಂದು!

ಆದರೂ ಒಂದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವ ಅದು.
 ಅಗೈನ್ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ಕೇಕ್ ನ ಮೊದಲ ಬೈಟ್...!!
ಅದೇ ಹಳೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿಸೋ ,ಅಷ್ಟೇ ತರಲೆ ಮಾಡೋ ಅವರುಗಳನ್ನ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಯಾಕೆ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ ನಾ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡ್ತು ಅವತ್ತಲ್ಲಿ!.ಮೂರು ತಾಸು ಕಾಫೀ ಡೇ ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ತರಲೆ,ಮಸ್ತಿ,ಮಾತು ನಗುವಿನಿಂದಾಚೆಗೂ ನನ್ನಲ್ಲೇನೋ ಹುಡುಕಾಟ....

ನಾನವರಿಗೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ತರ್ಲೆಗಳ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ,ತೀರಾ ಸೈಲೆಂಟ್ ಆಗಿರೋ ,ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ಮನೆ ಮಗಳ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡಿಸಿರೋ ,ಅಮ್ಮ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಅವನಮ್ಮನನ್ನ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡೋ ಈ ಊರ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನ ಪರಿಚಯಿಸಿದಾಗ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಂಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳೋ ತರ "ನಮ್ಮಷ್ಟು ಚೆನಾಗಿಲ್ಲ ಹುಡುಗ" ಅಂದಿದ್ರು! ನಾನೂ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ "ಅವ ಚೆನಾಗಿರೋಕೆ ಅವನೇನು ನನ್ನ ಹುಡುಗನಲ್ಲ " ಅಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ :ಫ್

ಇನ್ನು ಹುಡುಕಾಟದ ಕಾತರತೆಗೊಂದು ಕಾರಣವಿತ್ತು .ನಾ ಬೇಸರ ಮಾಡಿದ್ದ,ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬದುಕ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದ ಆ ಗೆಳೆಯ ಕಾಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ನಂಗಲ್ಲಿ.ಅವ ನನ್ನ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋವಾಗ ನೋವಿಗಿಂತ ಬೇಸರ ಕಾಡೋದು ನನ್ನ.ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗದಿರಲಿ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಾನಾ ಚಂದದ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು.

ಅವನಿಗೊಂದಿಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿ ಅನ್ನೋವಷ್ಟು ಬೈದಿದ್ದೆ ನಾನು .ಅವ ಹುಚ್ಚು ಹುಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ .ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ -ಪ್ರೇಮದ ಭಾವವ್ಯಾಕೋ ನಂಗೆ ಸಹ್ಯವಾಗ್ತಿರಲೇ ಇಲ್ಲ.
ತುಂಬಾ ಅನ್ನೋವಷ್ಟು ಈಗೋ, attitude ಇರೋ ಆ ಹುಡುಗ ನನ್ನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಗೆಳೆತನದ ಬಂಧವನ್ನೂ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ .
After all, that was a stupid CRUSH ಅಂದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದೆ ನಾನೂನೂ.

ಮತ್ತೆ ಆ ಮುದ್ದು ಗೆಳೆಯ ಬೇಸರಿಸ್ತಾನೇನೋ ನನ್ನ ನೋಡಿ ಅಂದುಕೊಂಡ್ರೆ ಅವನವತ್ತಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ !!

ನನ್ನದೇ ಮನವನ್ನ ಓದಿದೋರ ತರಹ ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ,ಆ ಹುಡುಗನೂ ನಿನ್ನ ತರಹವೇ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ತಿಲ್ಲ.ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲೂ ತಾನಾಯ್ತು ತನ್ನ ರೂಮಾಯ್ತು ಅನ್ನೋ ತರಹ ತೀರಾ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿ ಇದ್ದು ಬಿಡ್ತಾನೆ.ಇಡೀ ದಿನ ಪಟ ಪಟ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಜಾಸ್ತಿ ತರ್ಲೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ ಅವನೆಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಅನ್ನೋದ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಸುಸ್ತಾಯ್ತು ಕಣೇ ..ನೀ ನಮ್ಮಗಳಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಅವನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಬಲ್ಲೆ ಕೇಳಿಬಿಡೇ ಅವನಿಗೇನಾಯ್ತೆಂದು ಅಂದಾಗ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ್ದೆ ನಾ.
ಅಂದರೆ ಅವ ನನ್ನ ಅವನ ಜಗಳ ,ಮನಸ್ತಾಪಗಳ ಯಾರೆದುರೂ ಹರವಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದರ ಅರಿವು ಸಿಕ್ಕಿ ನನ್ನಲ್ಲೇನೋ ಒಂದು ತರಹದ ಮುಜುಗರ.ನಂಗೊತ್ತು ಅವನ ಅತೀ ಆತ್ಮೀಯರು ಈ ಸ್ನೇಹಿತರೇ ಅನ್ನೋದು.ಆದರೆ ನಾ ಈ ಜಗಳಗಳ,ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿವೇದನೆಯ ಭಾವಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋ ಗೆಳೆಯನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ.ಇಲ್ಲಿ ನಂಗೀ ಗೆಳೆಯ ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಂಡುಬಿಟ್ಟ.

ಯಾರ್ಯಾರದೋ ಎದುರು ನಾ ಸಣ್ಣವನಾಗೋಕೂ ಇಷ್ಟವಾಗಲ್ಲ...ಬೇರೆಯವರನ್ನ ಸಣ್ಣವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡೋಕೂ ಇಷ್ಟವಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಅವತ್ಯಾವತ್ತೋ ಆಡಿದ್ದ ಅವನದೇ ಮಾತುಗಳು ಮನ ಸವರಿ ಎದ್ದು ಹೋಯ್ತು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ!
ಹಾರಿಕೆಗೆ ಸರಿ ಕಣ್ರೋ ವಿಚಾರಿಸ್ತೀನಿ ನಾನು ಅಂತಂದ್ರೂ ನಂಗವನ ಮನದ ಅರಿವು ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತಲ್ಲಿ!

ಮನದಲ್ಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೊಂದಲಗಳ ಅರಿವು ಸಿಕ್ಕಿರೋ ತರಹ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಾನಿಸಿದ್ದ ನನ್ನೀ ಗೆಳೆಯ.ಅಷ್ಟಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅವರುಗಳ ಪ್ರತಿ ಮಾತಿಗೂ ನನ್ನಲ್ಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಭಾವಗಳ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಎದುರು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಇವನ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾದುದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ! ಕ್ಷಣವೊಂದಕ್ಕೆ ನಡುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಇವನೆಲ್ಲಿ ಇಂಚಿಂಚೂ ಬಿಡದೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸ ಓದಿ ಬಿಡ್ತಾನೋ ಅಂತ.

ಆ ದಿನದ ಪಾರ್ಟಿ ಮುಗಿಸಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಖುಷಿಸಿ,ವರ್ಷಕ್ಕಾಗೋವಷ್ಟು ನಗುವ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ,ಮತ್ತೆ ಅವರುಗಳಿಗೆ ಮಿಸ್ ಯು ಅಂದು ಬರೋವಾಗ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿದ್ದ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ (ಎದ್ದು ಹೋದ) ಆ ಗೆಳೆಯ.

ಬರೋವಾಗ ಅವರಂದಿದ್ದ " ಆ ಬ್ಯುಸಿ ಗೆಳೆಯ ಅದೇನೋ ಗಿಟಾರು ಕ್ಲಾಸ್ ಗೆ ಹೋಗ್ತಿದಾನೆ ಕಣೇ ..ನಿಂಗೂ ಗೊತ್ತೆನೋ ..ಸಧ್ಯದಲ್ಲೆ ಅವನಿಂದೊಂದು ಗಿಟಾರು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಮಾಡಿಸೋಣ " ಅಂತ ಆಗದ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಒಂದನ್ನ ತುಂಬಾ ಕಾನ್ಫಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿ ಹೇಳಿ ತಲೆ ಸವರಿ ,ಕೆನ್ನೆ ಹಿಂಡಿ ಹೊರಟು ಹೋದ ಈ ಗೆಳೆಯ ಹೋದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ನೋಡೋದ ಬಿಟ್ಟು ನಂಗೇನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ !!!!

ಆ ಗಿಟಾರು ಹುಡುಗ ...

ಮನದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋದ ಕಣ್ಣಂಚ ಹನಿಗಳು ನೆಲ ತಾಕೋಕೂ ಮುಂಚೆ ನನ್ನೀ ಗೆಳೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದ ಅವನ ಮನೆಗೆ.
ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬಿಕ್ಕ ಬೇಕನಿಸಿ ಕೂತಾಗ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು..

ಅದೇ ಗಿಟಾರು ಹುಡುಗ.... ಹೌದು ಅವನೇ...

ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ

ಏನೋ ಕಳಕೊಂಡ ಭಾವದಲ್ಲಿತ್ತು ನಿನ್ನೆಯ ಇಳಿ ಸಂಜೆ.ಸುಮ್ಮನೆ ಟೆರೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕೂರೋಣ ಅಂತ ಹೋದ್ರೆ ಎದುರು ಮನೆಯ ಟೆರೇಸ್ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೆಂಪಂಗಿಯ ಹುಡುಗ ದುರುಗುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಸಿಗರೇಟು ಸುಡೋಕೆ ಟೆರೇಸೇ ಬೇಕಿತ್ತಾ ಇವನಿಗೆ ಅಂತ ಗೊಣಗಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದಿದ್ದೆ.ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಯ ಸರಿಯದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆದ್ರೂ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಹೋದ್ರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್ ಇತ್ತು! ಮತ್ತೆ ಪುಸ್ತಕವ ಹಿಡಿಯೋ ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಗೋಲ್ ಗಪ್ಪಾ ಅಂಕಲ್.ಅವಾಗ್ಲೇ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ನಾ ನನ್ನ ಹಳೆ ಹುಡುಗನನ್ನ ಮರೆತು ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾದ್ವಲ್ವಾ ಅಂತ!

ನನ್ನ ಇಂತಹುದೇ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಂಜೆಗಳ ಜೊತೆಯಾಗೋದು ಇದೆ ಗೋಲ್ ಗಪ್ಪಾ.ಮಾರು ಮಾರಿಗೊಂದು ಇದ್ರೂ ನಂಗೆನೋ ಈ ಗೋಲ್ಗಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ಲವ್.(ಫಾರ್ ಯುವರ್ ಕೈಂಡ್ ಇನ್ಫೋ: ಗೋಲ್ಗಪ್ಪಾ ಮಾಡಿಕೊಡೋದು ಅಂಕಲ್).ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋಗಿ ತಿಂದುಕೊಂಡು ಆ ಅಂಕಲ್ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನಷ್ಟು ನಗಿಸಿ ಬರೋದ್ರಲ್ಲೇನೋ ಚಂದದ ತೃಪ್ತ ಖುಷಿ ನಂಗೆ. ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೇ ಆ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ.ದೂರದಿಂದಲೇ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ ಅಂಕಲ್ "ಯಾಕೇ ಪುಟ್ಟಿ ತುಂಬಾ ದಿನ ಆಗಿತ್ತು ಈ ಕಡೆ ಬರದೆ "ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ ಸಲಿಸಾಗಿ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ "ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿದ್ವು ಅಂಕಲ್ ..ಬರೋಕಾಗಿರ್ಲಿಲ್ಲ" ಅಂತಂದಿದ್ದೆ ಹೌದು.ಆದರೆ ಅತೀ ಇಷ್ಟದ ಇದನ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಂತ ಯೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ ನಾ.ಅದೂ ಊಟ ಬಿಟ್ರೂ ಇದನ್ನ ಬಿಡದಿದ್ದ ನಾನು!

ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಒಂದಿಡೀ ದಿನದ ನನ್ನನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸೋವಾಗ ಹೇಳಿದ್ದೆ "ಅಮ್ಮಾ ಇವತ್ಯಾಕೋ ತುಂಬಾ ದಿನ ಆದ್ಮೇಲೆ ತಿಂದೆ ನೋಡು ..ಮತ್ತೂ ಖುಷಿ ಸಿಕ್ತು ".ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ಕಾಲೆಳೆದಿದ್ರು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಪಾಪ ಅವರ ಊಟಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆಯ್ತೇನೋ .ಇವತ್ತು ಅವರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಬಿಡು ಅಂತೆಲ್ಲಾ. ಅಮ್ಮ ಮುಂದುವರೆಸಿ ಎಷ್ಟು ತಿಂದೆ ಅಂತ ಕೇಳಲ್ಲ ,ಆದರೆ ಪುಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಕ್ಕೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಿಂಗೆ ಹುಷಾರು ನೆಗಡಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತೀನ್ನೆನೇನೋ ಮುಗಿಯದ ಅದೇ ಅತೀ ಕಾಳಜಿ.

ಇರಿ ಮಾರಾಯ್ರೇ ..ಹೇಳಹೊರಟಿರೋದು ಗೋಲ್ಗಪ್ಪಾ ಪುರಾಣ ಅಲ್ಲ. ಆಗಲೇ conclusion ಗೆ ಬರಬೇಡಿ.

ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಸಂಜೆಗಳು ಕಾಣದೇ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ವು ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಅಂತ ಏನೋ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಯೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದೋರ ತರಹ ಫೋಸ್ ಕೊಟ್ಕೊಂಡು ಅದೇ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ಬೀಪ್ ಆಗಿತ್ತು ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಂತೆ.

ಎಲ್ಲೇ ಹೋದೆ ಕೋತಿ ನಿನ್ನನ್ನೆಷ್ಟು ಕರೆಯೋದು ವಾಟ್ಸ್ಅಪ್(whatsapp)ಗೆ ಅಂತ ಮುಖ ಕೆಂಪಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಗೆಳತಿ.ಅಂದುಕೊಂಡೆ ಹೌದಲ್ವಾ ನಾನಿಷ್ಟು ದಿನ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೀತು ಅಂತ.

ರಾತ್ರಿಯಾದ್ರೆ ಸಾಕು ನಿಧಿ ಸಿಕ್ಕೋ ತರಹ whatsappನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳೋ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ,ಅಣ್ಣಂದಿರಿಗೆ,ಅಕ್ಕಂಗೆ ಕಾಲೆಳೆಯೋಕೆ ಸಿಗೋದು ನಾ ಮಾತ್ರವೇನೋ ಅಂತ ಅನ್ನೋದೆ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಅನುಮಾನ! ತಾ ಮುಂದು ನಾ ಮುಂದು ಅಂತ ಕಿತ್ತಾಡ್ತಾ ಕಾಲೆಳೆಯೋ ಇವರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿರೋ ನಂಗೆ ನೀವು ಶಹಬ್ಬಾಶ್ ಅನ್ನಲೇ ಬೇಕು.ಹೇಳಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಾನೇ ಹೇಳ್ಸ್ಕೊಂತೀನಿ :ಫ್

ಹೀಗೊಬ್ಬ ಚಂದದ ಗೆಳೆಯ ನನ್ನ ಕಾಡಬಂದು ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾದ್ವು ನೋಡಿ.ಟೈಪ್ ಮಾಡೋಕೆ ಬೇಜಾರು (ಅರ್ಧ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ತೀನಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಸೊಂಬೇರಿ ನಾ ಅಂತ)ಅನ್ನೋ ನಾನು ರಾತ್ರಿ ೧೦ಕ್ಕೆ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡಿ ೧:೩೦ಗೆ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತದ್ರೆ ನಿಮ್ಗೂ ಅರ್ಥ ಆದೀತು.

ಅವತ್ತಿವರೆ ನಂಗೆ "ಯಾಕೆ ದಿನಕ್ಕೆ ೪ forward ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡ್ತೀಯ..ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಹುಡುಗನ್ನ ಹುಡ್ಕೋ ಮೆಸೇಜ್ ಖಾಲಿ ಮಾಡೋಕೆ"ಅಂತ ಕಾಲೆಳೆದಿದ್ರು.ಆದರೆ ಇವತ್ತು "ರಾತ್ರಿ ಒಂದಾದ್ರೂ whatsapp ನಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿರ್ತೀಯ ..ಹುಡ್ಗಿ ಹಾಳಾದಂಗಿದೆ" ಅಂತಾ ಇನ್ನೇನೋ ಕಾಲೆಳೆಯ ಬರುತ್ತಾರೆ.ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು,ಏನೋ ಗಹನ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರೋದು ಇವರುಗಳ ಜೊತೆಯೇ ಆಗಿದ್ರೂ ತಲೆಗೊಂದೊಂದು ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳು ಬೀಳ್ತಿರುತ್ತೆ ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ.

ಮೊದಲೇ ತುಂಬಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಉರಿಯೋ ನಂಗೆ ಇವರುಗಳ ಇಲ್ಲದ ಕಾಮಿಡಿಗಳಿಗೆ ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳೋ ಅಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು ಬರೋದು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಸೈಲೆಂಟ್ ಬಾಯ್ ಅಂದು ಮುದ್ದು ಗೆಳೆಯನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಿಂದ ತೆಗೆದು ೪ ದಿನಗಳಾದ್ವು!!

ಇವತ್ತೂ ಮತ್ತವ ಗೋಲ್ಗಪ್ಪಾ ತಿನ್ನೋಕೆ ಅಂತಾ ಬಿಡುವು ಕೊಡೋದರ ಮೂಲಕ ನೆನಪಾದ.ದಿನವೂ ಹಾಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗ್ತಾನೆ ಪಕ್ಕಾ ಹಳೆಯ ಹುಡುಗನ ತರಾನೆ!

ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಇಲ್ಲಿ.ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾರೆ.ಅನ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಟಾಕ್ಸ್, ಅನ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ನಗು..ಒಂದಿಷ್ಟು ಕ್ರೇಜಿ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಲೈಫ್ ಬರ್ಬಾದ್ ಆದಂಗೇ.

LKG ಕ್ರಶ್ ಇಂದ ಶುರುವಾಗೋ ಕಾಲೆಳೆಯೋ ಕೆಲಸ ಬಂದು ನಿಲ್ಲೋದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಮೈಲ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಸೀನಿಯರ್ ಹುಡುಗನ ತನಕ!ಇನ್ನು ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿರೋ ಒಂದು ತರಲೆ whatsapp ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಖಾಯಂ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಕಥೆ ಮುಗಿದಂತೆ!.ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ನೋಡೋಕೆ ಹೋಗಿದ್ರೂ ಅವತ್ತಿಡಿ ಅವರ ಬಗೆಗೆ ಮಾತಾಡೋ,ಅವರನ್ನ ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಗೋಳು ಹೊಯ್ಯೋ ಈ ಕ್ಲಾಸಿನ ಗುಂಪಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ರೆ ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ಖುಷಿ.

ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲೆಳೀತಾ ಕೂರೋದು ನಂಗಿಷ್ಟ ಆಗಲ್ಲ.ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿ ಬಿಡೋ ಇವರುಗಳಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಾದ್ವೇನೋ.

ಇಡಿಯ ಕ್ಲಾಸಿನ ಯುನಿಟಿಯ ಅರಿವು ಸಿಗೋದು ಇಲ್ಲಿಯೇ. ದಿನಕ್ಕೊಬ್ಬರಂತೆ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ಇವರುಗಳು ಕಾಲೆಳೆಯೋವಾಗ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ.ಎಲ್ಲಾ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಗಳು ಬಯಲಾಗೋದು ಇಲ್ಲಿಯೇ.ಏನೋ ತಮಾಷೆಗೆ ಶುರುವಾದ ವಿಷಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಆಮೇಲಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೈದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಮಲಗೋದು.

ಇನ್ನಿಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಚರರ್ಸ್ ಗೂ ಒಂದೊಂದು ಇಡೀ ದಿನದ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕಾರ್ಯ ಸಾಗ್ತಿರುತ್ತೆ.ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೇನೋ ಫನ್ನಿ ಫನ್ನಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡೋದು ,ಮಾಡೋ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಲೈಕ್ ಕೊಡೋದು...ಹೀಗೆ ಏನೇನೂ ಕಾಂಪಿಟೇಶನ್ ಮೇಲೆ ಮಾಡ್ತಿರ್ತೀವಿ.

ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಚಂದದ smily ಗಳು ಇರುತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ.ಮೊದಲ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಈ smily ಗಳೇ ಏನೋ. ತೀರಾ ಕಾಲೆಳೆಯೋ ಗೆಳೆಯಂಗೆ ಕೊಲೆಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಚಾಕು ತೋರಿಸಬಹುದು,ಇಷ್ಟವಾಗದ್ದನ್ನ ಶೂಟ್ ಮಾಡಬಹುದು(ನಂಗೆಲ್ರೂ ಬದನೆಕಾಯಿ ಶೂಟರ್ ಅಂತಾರೆ ಇಲ್ಲಿ).ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಗೆಳತಿ ಪಂಚ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಪಂಚ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗೋದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇನೋ.ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಮಹಾನುಭಾವರು ಚಂದಿರನನ್ನೂ ಜೊತೆ ಕಳಿಸಿ ಶುಭ ರಾತ್ರಿ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಕಾಫಿಯ ಜೊತೆ ಮುಂಜಾನೆಯ ಸ್ವಾಗತಿಸೋಕೆ ರೆಡಿ ಇರ್ತಾರೆ.ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗನ್ನದೇ ಇಡೀ ದಿನದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಸ್ಮೈಲ್ಸ್.ಕತ್ತೆ ,ನಾಯಿ ಅಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೈಯೋಕೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಂಬಲ್ಸ್ ಇದೆ!

ಪ್ರೀತಿ,ನಗು,ಮುದ್ದು,ಹಗ್,ಸಿಟ್ಟು,ಕಾಯೋ ಬೇಸರ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಸ್ಮೈಲಿ ಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತೆ ಅಂತಾದಾಗ್ಲೂ ಅದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತವಾಗೋದು ಸಿಂಬಲ್ ಇಂದಾನೆ.

ವಾಯ್ಸ್ ಮೇಸೇಜ್ ಅನ್ನೋ ಇಷ್ಟದ ಆಪ್ಷನ್ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ನಾ ದಿನಕ್ಕೆ ೫೦ ಮಾಡ್ತೀನಿ ನೀಟ್ ಆಗಿ.ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ದೂರವಿರೋ ಅಕ್ಕ ದಿನಕ್ಕೆರಡು ಮುದ್ದು ಮಾತು,ದಿನಕ್ಕೆರಡು ಪೆದ್ದು ಮಾತಲ್ಲಿ ಮೆಸೇಜ್ ಹಾಕೋವಾಗ ನಾ whatsapp ಯೂಸ್ ಮಾಡ್ತಿರೋದೂ ಸಾರ್ಥಕ ಅನ್ನೋ ಭಾವ.ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಪ್ಪಂಗೂ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಅವರ ಮೊಬೈಲ್ ಗೂ ಇನ್ಸ್ಟಾಲ್ ಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೆ.ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಊಟ ಆಯ್ತ,ತಿಂಡಿ ಆಯ್ತ ,ಕ್ಲಾಸ್ ಹೆಂಗಿತ್ತು ...ಅಂತೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಿಸೋ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಹೇಳಿದ್ದರ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣ ಪೀಜಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಂಗೆ ಪಾಪು ಪಾಪು ಅಂತ ಆಡಿಕೊಳ್ಳೋದು.ಅಪ್ಪ ಬಿಡದೆ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋವಾಗ್ ಖುಷಿ ನಂದಾಗಿದ್ರೂ ಇವರುಗಳ ನಾನ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗೆ ಹೆದರಿದ್ದೆ ನಾ.ಈಗ ಅಪ್ಪನೂ ಖುಷಿಯಾಗಿ ವಾಯ್ಸ್ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡೋವಾಗ ನಂಗೆನೋ ಖುಷಿ.

ಇದಷ್ಟು ಮೇಸೇಜ್ ಕಾಲಾಹರಣವಾದ್ರೆ ಇಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ತರಲೆ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರುಗಳ ಬಗೆಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗದ ಭಾವ .whatsapp dare ಅನ್ನೋ ಡಬ್ಬಾ ಗೇಮ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬಲಿಯಾಗೊದೇ ನಾನು.(ಪಾಪ ನಾನು)ಅಲ್ಲೇನೋ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲವರ ಟ್ರಿಕ್ ಅರಿವಾಗ ಅವರುಗಳು ಹೇಳೋ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹಾಕೋ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡ್ತೀನಿ.ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ನನ್ನ ಸ್ಟೇಟಸ್"I still love my ex" ಅಂತ ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು .ಯಾವತ್ತೂ ಮಾತಾಡಿಸಿರದ ಯಾರ್ಯಾರೋ ಬಂದು ಯಾರದು ಹುಡುಗ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕೇಳೋವಾಗ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಕ್ಕಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ತರಹವೇ ಬಕ್ರಾ ಆಗಿದ್ದ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನ ಸ್ಟೇಟಸ್"I still hate my ex" ಅಂತ ಬಂದಿತ್ತು..ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಎರಡು ದಿನ ನೀಟ್ ಆಗಿ ಕಾಲೆಳೆದಾದ ಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಆ ಗೆಳತಿಗೆ ಹೊಗೆ ಹಾಕಿದ್ದಾಯ್ತು! ಹೀಗೇ ಏನೇನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಇಲ್ಲದ ಹುಡುಗರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಕಾಲೆಳೆಯೋ ನಮ್ಮಗಳ ಪರಂಪರೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದು ವಿಶೇಷ ಅಷ್ಟೇ.!

ಹೇಳೋಕೊದ್ರೆ ಮುಗಿಯದಷ್ಟು ಕಥೆಗಳಿವೆ ಇಲ್ಲಿ ..

ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರೋ ಹುಡುಗಂಗೆ "ಬದುಕಿದೆಯೇನೋ ನಿಂಗೆ ಅಂದ್ರೆ "nope dude ..I have whatsapp" ಅಂತ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಗೋ ತರ ಮಾಡ್ತಾನೆ.ಅಲ್ಲಿನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬ್ರೋಕನ್ ಹಾರ್ಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಹಾರ್ಟ್ ಟಚಿಂಗ್ ಪಂಚ್ ಕೊಡ್ತಾನೆ.ಇನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ಗಳು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಹಾಯ್ ಅಂದು ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳೋ ತರಹ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಯಾರಿರಬಹುದು ಅಂತ.

whatsappನಲ್ಲಿ P.hD ಮಾಡ್ತಿರೋ ಹುಡುಗ್ರಾ ಮುಂದಿನ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ಡ್ Appನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರದ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ಗಳನ್ನ allow ಮಾಡದ ತರಹ ಮಾಡಿಬಿಡ್ರಪ್ಪ ಪುಣ್ಯ ಬರುತ್ತೆ ನಿಮ್ಮಗಳಿಗೆ :)

ಬಿಡದೇ ಕಾಡ್ತಿರೋ ಈ ಗೀಳಿಂದ ನಾನಂತೂ ಎದ್ದು ಬಂದೆ .ಇನ್ನು ನೀವುಗಳು ಏನೇ ಅಂದ್ರೂ ನಾನಲ್ಲಿ ಬರಲ್ಲ ..ಕಾಲೆಳೆಯೋಕೆ ಬೇರೆಯರವರನ್ನ ಹುಡುಕೋ ನಿಮ್ಮಗಳ ಕೆಲಸಕ್ಕೊಂದು ದೊಡ್ಡ ನಮನ ಹೇಳಿ ,ನಿಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಹೇಳದೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದೆ.ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಾ ಅಂದ್ರೆ ನೀವ್ಯಾರು ಅಂತೀನಿ ಅಷ್ಟೇ :ಫ್ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ಫನ್ ಗಳ ನಂತರವೂ ನಂಗೊಂದು ಲೈಫ್ ಇದೆ(ಹೆವೀ ಡೈಲಾಗ್ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ನಂಗೂನೂ) .

ಅದೆಷ್ಟೋ ಹುಡುಗರ ಲೈಫ್,ಟೈಮ್ ನನ್ನಾ ಉಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿಯಾದ್ರೂ ಸಿಗ್ಲಿ ನಂಗೆ ..ಮತ್ತೆ ಈ ಹಳೆ ಹುಡುಗ ತೀರಾ ಕಾಡಿದ ದಿನ ವಾಪಸ್ಸಾಗ್ತೀನಿ(ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ).ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗ್ರುಪ್ ಗಳಿಗೆ,ಒಂದಿಷ್ಟು ನಾನ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗೆ ಬದುಕು ತುಂಬುತ್ತಿರೋ ಮಚ್ಚಾಸ್ ಅಂಡ್ ಮಚ್ಚಿಸ್  ..ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳಿ ನನ್ನನ್ನ :ಫ್ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಕಿತ್ತೊಗಿರೋ ಸಾಂಗ್ ಜೊತೆಗೆ .

 
 

ಮನಸ್ವೀ...,

ಕಳೆದು ಹೋಯ್ತಲ್ಲೋ ನಾಲ್ಕು ವಸಂತಗಳು ...

ಅವತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಮದುವೆ ಸಂಭ್ರಮ!ಮನೆಯೂ ಮದುಮಗಳಂತೆ ಸಿಂಗಾರವಾಗಿತ್ತು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಡಗರ...
ಪ್ರೀತಿಯ ಮನೆಯ ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ನಿನ್ನರಸಿಯಾಗೋ ಖುಷಿ ನಿಂದಾಗಿದ್ರೆ ಅವಳಿಗಿನ್ನು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಕಾಟ ಕೊಡೋಕೆ ,ಮಾತಾಡೋಕೆ,ಜಗಳವಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ವಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಬೇಜಾರು ನಮ್ಮಗಳಿಗೆ.ಆದರೂ ಏನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಖುಷಿಗಳು ...ಅಕ್ಕನ ಜೊತೆ ನೀನೂ ಸಿಕ್ತೀಯ ತರಲೆ ಮಾಡೋಕೆ,ಕಾಟ ಕೊಡೋಕೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಏನೇನೋ ...ಆದರೂ ಮನದಲ್ಲೊಂದು ಅಳುಕು ..ಅಕ್ಕನೊಟ್ಟಿಗೆ ಏನೋ ಸ್ವಂತ ಅಕ್ಕನಂತೆಯೇ ಇರೋ ಸಲಿಗೆ,ಮಾತು,ಮಸ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ..ಆದರೆ ನೀ ಹೇಗಿರ್ತೀಯೋ ಏನೋ ಅನ್ನೋ ತರಹದ್ದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಭಾವಗಳು ...ಏನೇ ಆದ್ರೂ ಅವತ್ತಲ್ಲಿ ಮುದ್ದು ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಸಂಭ್ರಮ .

ಮದುವೆಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದ ೧೦ನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೊಂದಿಷ್ಟು ಬೈದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದೆ ನಾ ಎಲ್ಲರನೂ...ಅಕ್ಕನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಕೀಟಲೆಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿರಲಿಲ್ಲ ..ಅವಳ ಈ ರಾಜಕುಮಾರನ ಬಗೆಗೆ ತುಸು ಜಾಸ್ತಿ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲೆಳೆದಿದ್ವಿ ನಾವುಗಳು.
ಇಡೀ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ,ಮಾತು,ಹರಟೆ,ಒಂದಿಷ್ಟು ಭರದ ಕೆಲಸಗಳು..

ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಮದುವೆ ಗಡಿಬಿಡಿ,ಅಪ್ಪ ದೊಡ್ಡಪ್ಪಂಗೆ ಇನ್ನೂ ಪುಟ್ಟಿಯಾಗಿರೋ ಈ ಹುಡುಗಿ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಮದುವೆಗೆ ಬಂದ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆದ್ರೆ ನನ್ನಮ್ಮ ,ದೊಡ್ದಮ್ಮಂಗೆ ಮುದ್ದು ಮಗಳಿಗೆ ನಾಳೆಯಿಂದ ಈ ಮನೆ ತವರು ಮನೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಬೇಸರ..ಇನ್ನು ನಂಗೆ, ಎರಡನೇ ಅಕ್ಕಂಗೆ ಈ ಅಕ್ಕ ಜೊತೆ ಇರಲ್ವಲ್ಲಾ ಇನ್ನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಬಾವನ ಜೊತೆ ಇರ್ತಾಳಲ್ವಾ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಮೇಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಾದ್ರೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಸೀರೆ ಉಡೋ ಖುಷಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ..ತಮ್ಮನಿಗೇನೋ ಸಂಭ್ರಮ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನಪ್ಪಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅಂತಾ. ಇನ್ನು ನಿನ್ನೀ ಹೆಂಡತಿಯದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಟೆನ್ಷನ್ಸ್ !

ಕೊನೆಗೂ ಜೊತೆಯಾದೆ ಮಾರಾಯ ನೀ ನನ್ನಕ್ಕನಿಗೆ ಅವತ್ತಿದೆ ದಿನ..ಬೇರೆ ಯಾವ ಹುಡುಗನನ್ನೂ ನೋಡೋಕೆ ಬಿಡದೆ ಮೊದಲ ಹುಡುಗನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಪ ನನ್ನಕ್ಕ ಕೊನೆಗೂ ಸಿಕ್ಕಿದ್ಲು ನೋಡು ನಿಂಗೆ ..ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ ನೀ :ಫ್ ;)

ನಂತರದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬಿಡು ಶಬ್ಧಕ್ಕೆ ದಕ್ಕದ ಭಾವ.
ಹೀಗೊಬ್ಬ ಬಾವ ಇರ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋದರ ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ನಮ್ಮಗಳಿಗೆ.ಬರಿಯ ಅಕ್ಕನ ಗಂಡನಾಗಿರದೇ ಈ ಮನೆಯ ಮುದ್ದು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದೆ(ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿದೆ..ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂಗೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅಂತಾ :ಫ್ ) .

ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದದ ಭಾವಗಳ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ ಅಲ್ವಾ ನೀ ? ಇರದಿದ್ದ ಅಣ್ಣನ ಕೊರತೆ ನೀಗಿಸಿದೆ ನಮ್ಮಗಳಿಗೆ.ಜೊತೆಗೆ ಆಡೋಕೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ನಂಗೆ ಅಂತ ಮುಖ ಊದಿಸಿ ಕೂರೋ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಚಂದದ ಗೆಳೆಯನಾದೆ.ಅಜ್ಜನಲ್ಲಿ ಹಠ ಮಾಡಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡೋ ತಮ್ಮನಿಗೆ ನೀ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜನ ಜೊತೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಿದ ನೆನಪಿಲ್ವಂತೆ ! ಅಜ್ಜನದೊಂದು ಮುದ್ದು ಆರೋಪ ಇದೆ ನೋಡು ,ನೀ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ವಂತೆ.ಯಾಕಂದ್ರೆ ತಮ್ಮ ರಜಾದಲ್ಲರ್ಧ ದಿನ ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಇರ್ತಾನಂತೆ:)

ಅಜ್ಜಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಕೂರಿಸಿ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯ ಆ ದಿನಗಳ ನೆನಪಿಸಿ ಕಾಲೆಳೆದು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ ನಗೋ ತರ ಮಾಡೋಕಾಗೋದು ತಮ್ಮನ ಬಿಟ್ರೆ ಬಹುಶಃ ನಿನ್ನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವೇನೋ(ಮೊಮ್ಮಗಂದಿರಿಬ್ಬರಿಗೆ).
ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡಪ್ಪ -ದೊಡ್ಡಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಂಗೆ ನೀ ದೊಡ್ದ ಮಗನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯ ನೋಡು!
ಈ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ..ಆ ಮನೆಯ ಪ್ರೀತಿಗೆಲ್ಲ ವಾರಸುದಾರ ನೀನೊಬ್ಬನೆ ..ಸಿಗಬೇಕಾದುದ್ದೇ ನಿಂಗೀ ಪ್ರೀತಿ.ಎಲ್ಲರನೂ ಅಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಪಡೋ,ಬಂಧಗಳನಷ್ಟು ಚಂದದಿ ಸಲಹೋ ನಿಂಗೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಚಂದದ ಮುದ್ದು ಭಾವವ ಕೊಡೋ ಮೊಮ್ಮಗನ ಪಾತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯಲ್ಲೋ ಬಾವಯ್ಯ ..

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋ ಭರದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಗಳೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳಲ್ಲೋ ..ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಕೇಳೋದು ನಿನ್ನ ಬಗೆಗೆ..ಅಮೇಲವಳನ್ನ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು! ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಕ್ಕನೂ ಮಧುರ ಆರೋಪ ಮಾಡ್ತಾಳೆ ಅಳಿಯನೇ ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗೋದು ನಿಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಅಂತಾ ..ನಾನೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಾರಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ ಬಾವ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಾಗೋದಲ್ವಾ ಅಂತಾ!(ಈಗಲೂ ಸಹ ವಿಷ್ ಮಾಡೋಕಂತ ನಿನ್ನ ನಂಬರ್ ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೊಂದು ರೆಡಿ ಇದ್ದ ಅದೇ ಡೈಲಾಗ್ ಬಿತ್ತು ನಂಗೆ)

　

ನಿಜ ಕಣೋ ಬಾವ...ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯ ಮನೆ(ಮನ) ಅಲ್ವಾ ನಿಂದು ..ನನ್ನಕ್ಕ ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಅನ್ನೋದರ ಅರಿವು ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಗಳ ಮನವೂ ಖುಷಿಸುತ್ತೆ.
ಜೊತೆಗೆ ಈ ಖುಷಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ ಅನ್ನೋ ತರಹ ಮುದ್ದು ಪುಟ್ಟಿ ಕೂಡಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾದ್ವು.ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಅವಳ ಬರುವಿಕೆಯ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾದ ನೆನಪು!ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ ವರ್ಷಗಳಾಗಿ ಬಿಟ್ವು ..ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮಗಳ ಈ ಪ್ರೀತಿ,ಜೊತೆಯಾಗಿರೋ ಭಾವ,ಜೊತೆಗೆ ಈ ಮುದ್ದು ಪುಟ್ಟಿಯ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದು ನಡೆ,ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ವರ್ಷ ಕಳೆದುಹೋಗ್ತಿರೋದರ ಅರಿವು ಸಿಗ್ತಿಲ್ವೇನೊ!ಈ ಪುಟ್ಟಿಯೂ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಂತೇ ಎರಡೂ ಮನೆಯ ,ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಏಕೈಕ ರಾಜಕುಮಾರಿ :)

ಇನ್ನು ಈ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹದ ಹೊರತು ನೀನಂದ್ರೆ ನನ್ನಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಬದುಕಿದೆ..
ನನ್ನ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರ (my searching machine ...you can name as my google ) :ಫ್ .ನಂಗೆ ಬಗೆಹರಿಯದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಗಳ ಬಗೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡೋ ,ಏನೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು Apps ಗಳ ಪರಿಚಯಿಸಿ ,ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಇವತ್ತೊಂದು ವೆಬ್ ಡಿಸೈನ್ ಮಾಡೋವಷ್ಟು ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಸ್ ಮೂಡಿಸಿರೋ,ಮಾತಂದ್ರೆ ಅಲರ್ಜಿ ಅಂತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಬೈದು ಮಾತಾಡೋದನ್ನ, ಇವತ್ತು ಮಾತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೇನೋ ಬೇಜಾರು ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಬದಲಾಯಿಸಿರೋ ,
ತೀರಾ ಅನ್ನಿಸೋ ಬೇಸರಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗೋ , ಯಾವಾಗಲೂ ನಗಿಸೋ ,ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ ಸರಿ ಮಾಡೋ,ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಜಗಳವಾಡೋ ,ನಿಮ್ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ "ನಾವ್ಯಾರು ನಿಂಗೆ ನೆನಪಿರಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ..ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆ ಅಲ್ವಾ ,ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮರೆವು " ಅಂತ ಹೇಳೋ,ಕಾಳಜಿಸೋ ,ಬೇಸರಿಸೋ,ಕೋಪಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ,ಸಣ್ಣ ಗೆಲುವಿಗೂ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟೋ ,ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಅಭಿನಂದನೆ ಹೇಳೋ ..ಇನ್ನೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಭಾವಗಳ ಜೊತೆ ಇರೋ,ಕನಸುಗಳಿಗೆ ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸೋ ,ಸೋತಾಗ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬೋ,ಬೀಗೋವಾಗ ಗುದ್ದಿ ಬೀಗೋ ಗುಣಗಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಸೋ..... ಅಣ್ಣ,ಗೆಳೆಯ,ಆತ್ಮೀಯ ,ಮುದ್ದಕ್ಕನ ಮುದ್ದು ಗಂಡ ಈ ಬಾವ :)

ಇರಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಚಂದದ ಭಾವ ಬಂಧ ಈ ಬಾವನೊಡನೆ,ಮನಸ್ವಿಯ ಜೊತೆ ಯಾವಾಗಲೂ.

ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಿಲಾಡಿತನಗಳಿವೆ ..ನೀನೂ ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ನಮ್ಮಗಳ ತರಹವೇ ಆಡೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ತರಲೆಗಳಿವೆ...ಅಕ್ಕ ಬಂದು ಜೋರು ಮಾಡಿ ಪುಟ್ಟಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ ಅನ್ನೋ ತನಕವೂ ನಮ್ಮಗಳ ಮನೆ ಹಂಚು ಹಾರಿಸೋ ಕೆಲಸ ಸಾಗ್ತಾನೆ ಇರುತ್ತೆ ಜೊತೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗ...ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಕಾಲೆಳೆದು ,ಗೋಳು ಹೊಯ್ಯೋ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿಕೊಡೋ ಅವಳನ್ನ ಮನೆಗೆ ಅಂದ್ರೆ ಮಾತ್ರ "ನೀನೇ ಬಾ ನಮ್ಮನೆಗೆ ,ನಿನ್ನಕ್ಕನ ಕಳಿಸಿದ್ರೂ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನಂತೂ ಕಳಿಸಲ್ಲ "ಅನ್ನೋ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರವೊಂದು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ರೆಡಿ ಇರುತ್ತೆ !! ಹಾಗಾಗಿ ನಿಮಗಿಬ್ಬರಿಗಲ್ಲದಿದ್ರೂ ಮಗಳಿಗೆ ಸೋತು ನಾವುಗಳೂ ಅರ್ಧ ರಜೆಯನ್ನ ನಿಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಲೇ ಬೇಕಿರುತ್ತೆ.ಮತ್ತೆ ನಿಂದದೇ ಆರೋಪದ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ದವಿರುತ್ತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾ ಮನೆಗೆ ಬರೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ "ಈ ಹುಡುಗಿ ದೊಡ್ಡೋಳಾಗಿದಾಳೆ ,ಇವಳಿಗೆ ನಾವುಗಳು ನೆನಪೂ ಇರಲ್ಲ" ಅಂತಿನ್ನೇನೇನೋ ಬ್ಲಾ ಬ್ಲಾ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನ
(ಈ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನೀ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಳ್ತೀಯ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ...ಅರ್ಧ ರಜೆ ನಿಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರ್ತಾಳೆ ಅವ್ಳು ..ನಮ್ಮಗಳಿಗೂ ಬಿಡೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತುಗಳಾಡೋಕೆ ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಅನ್ನೋ ಅವರ ಬೇಸರಕ್ಕೆ).

ಏನೇ ಆಗಲಿ ಬಾವ...ಒಂದಿಷ್ಟು ಹುಸಿ ಮುನಿಸು ,ನೀ ಕಾಲೆಳೆಯೋ ನನ್ನ ಚಂದದ ಕನಸ ಹುಡುಗ,ಒಂದಿಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ,ತೀರಾ ಆಗೋ ಸಲುಗೆ ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಆ ಕನಸ ಹುಡುಗನನ್ನ ನೀ ಪಾಪ ಅಂದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಆಡಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಸಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಮುಗಿದು ,ಅಕ್ಕನ ಮುದ್ದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಗಿ ಮತ್ತದೇ ದಿನಚರಿ ಮುಂದುವರೆಯೋವಾಗ ಏನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಖುಷಿಗಳು ನನ್ನೊಳಹೊಕ್ಕ ಅನುಭವ.

ನಂಗತೀ ಇಷ್ಟ ನಿಮ್ಮಗಳ ಪ್ರೀತಿ...

ಮುದ್ದಿಸೋ ಅಕ್ಕ,ಪ್ರತಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಬದುಕ ಹೇಳಿಕೊಡೋ ಬಾವ,ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳಿಗೂ ಸಾಥ್ ನೀಡೋ ಇದೇ ಅಕ್ಕನ ಪಡಿಯಚ್ಚು ಇನ್ನೊಂದು ಅಕ್ಕ,ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋ ಅಣ್ಣನಾಗೋ ತಮ್ಮ , ಪ್ರೀತಿಯ ಅರಮನೆಯ ಈ ಮುದ್ದು ದೊಡ್ದಕ್ಕ -ಬಾವಂಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದೊಂದು ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳ ಬಂದೆ ನಾನಿವತ್ತು ಈ ಅಕ್ಕನ ತವರು ಮನೆಯ ಕಡೆಯಿಂದ :)

ಚಂದದ ದಾಂಪತ್ಯದ ಒಲವಲ್ಲಿ,
ಸ್ನೇಹದ ಸಲುಗೆಯ ಸೆಲೆಯಲ್ಲಿ,
ಪ್ರೀತಿಸೋ ಜೀವಗಳ ಆಶಯಗಳಲ್ಲಿ,
ಮುದ್ದು ಪುಟ್ಟಿಯ ನಗುವಲ್ಲಿ,
ಅಜ್ಜಾ ಅಜ್ಜಿಯ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ಜೋಪಡಿಯಲ್ಲಿ,
ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಬದುಕ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ,
ಇರಲಿರಲಿ ಈ ಒಲವ ಪ್ರೀತಿ ಚಿರಕಾಲ ಹೀಗೇ .
ನಗುತಿರಿ ಯಾವತ್ತೂ ...ತಬ್ಬಿರೋ ಈ ಬಂಧಗಳ ಜೊತೆ.....

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ,
ನಿಮ್ಮನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸೋ ಮನೆ ಮಂದಿ

ಹೀಗೊಂದು ಧನ್ಯತೆಯ ಭಾವ...

ಇವತ್ತಿಲ್ಲಿ ನಿರುಪಾಯದ ಐವತ್ತು ಭಾವಗಳ ಒಡತಿಯಾಗಿ ಹೀಗೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಮುಖಪುಟದ ಖುಷಿಯ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ನಾ ಬಂದೆ ತುಂಬಾ ದಿನದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಭಾವಗಳ ಅರಮನೆಗೆ..

(ನೀವು ತೀರಾ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದ ೭ ನಿರುಪಾಯದ ಭಾವಗಳ ಬದಿಗಿರಿಸೋಕೆ ಹೋಗಿ ಆ ಭಾವಗಳು ಬ್ಲಾಗ್ ಇಂದಾನೇ ಕಾಣೆಯಾದುದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳ್ತಾ )

ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡಿದ್ದಿಲ್ಲ ...ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮೇಸೇಜ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಂಗ್ಯಾವ ಪರಿಚಯಗಳೂ ಇಲ್ಲ .ಬ್ಲಾಗ್ ಓದಿ ಕಾಮೆಂಟಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಗೋ ಅಷ್ಟೇ ಪರಿಚಯ ಅವತ್ತು ನಂಗಿದ್ದಿದ್ದು..ಮಾತಾಡೋದು ಕಡಿಮೆ .ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತು ಮಾತು ಕೇಳೋದೇ ಇಷ್ಟ ...ಹೀಗೋರಾವಾಗ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಅಣ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳನೂ ಓದಿ ,ಮೆಚ್ಚಿ, ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ ಕರೆದು ಮಾತಿಗೆ ಕೂರಿಸಿದ್ರು. ನನ್ನ ಮಾತು ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಇವತ್ತಿಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಮಾತಾಡೋಕೆ ಬಂದಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಏನೋ .

ವಾರದ ಹಿಂದಿನ ಭಾವವಿದು ...ನನಗಷ್ಟಾಗಿ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ,ಅದೆಷ್ಟೋ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳ ನೋಡದಿದ್ದರೂ ಬ್ಲಾಗಿಗರ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ನಾ ಪುಟ್ಟ ತಂಗಿ ಅನ್ನೋದರ ಅರಿವಿತ್ತು .ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಮಾತಾಡದೇ ಎದುರು ಬಂದಾಗ "ನೀವು ಅವರಲ್ವಾ?" ಅಂತ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರ ಅನ್ನೋದು ಖಂಡಿತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .ನಾನವತ್ತೂ ಹೇಳಿದ್ದೆ ..ನಂಗ್ಯಾರೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸುಮ್ಮನೇ ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡೋದಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ .ಆದರೆ ನಾನಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿತ್ತು. ನಗುಮೊಗದಿ ಸ್ವಾಗತಿಸೋ ಅಣ್ಣಂದಿರು ..ಕೂಸೆ ಅಂತಾನೆ ಮಾತಾಡಿಸೋ ದೊಡ್ಡಣ್ಣ , ಅಕ್ಕಾ ಹೆಚ್ಚೋ ಅಣ್ಣ ಹೆಚ್ಚೋ ಅಂತ ಮುಖ ಊದಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಆಮಂತ್ರಿಸೋ ಈ ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ,ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರ್ತೀಯ, ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಾ ಬರೋಕೆ ಅಂತ ಕಾಳಜಿಸೋ ನಾ ಕಾಡಿ ಬೇಡಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ,ನೀನಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಖುಷಿ ಆಯ್ತು ಅಂತ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕೋ ಇವರುಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಆ ದಿನ ನಾನಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ನಾನಿಲ್ಲಿಗೆ ಬರದಿದ್ರೆ ಏನನ್ನೋ ಕಳಕೊಳ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತ .

ಇಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಸಂಭ್ರಮವಿತ್ತು ..ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಏನೋ ಒಂದು ಲವಲವಿಕೆಯಿತ್ತು...ತೀರಾ ಅನ್ನೋ ಖುಷಿಗಳಿದ್ವು ...ಹರಟೆಯಿತ್ತು,ಮಾತಿತ್ತು,ನಗುವಿತ್ತು,ಕಲರವವಿತ್ತು ....

ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಹಬ್ಬಕ್ಕಿಂತಲೂ ಇಲ್ಲಿಯ ಹಬ್ಬವೇ ತೀರಾ ಚಂದವಾಗಿತ್ತು ...

ಎಲ್ಲರೂ ಅವರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗ್ತಿದ್ದ ಖುಷಿಗಿಂತ ತುಸು ಜಾಸ್ತಿ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು..ಬ್ಲಾಗ್ ಮುಖ ಪುಟದ ಸ್ನೇಹದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರದೂ ಮಿಂದೆದ್ದ ಚಂದದ ಭಾವ.ಪ್ರೀತಿ ಒಲವಲ್ಲಿ ಭಾವ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಭಾವ ವಾರದ ಹಿಂದೆ ನಯನ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಕ್ಕಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಆಗಲಾರದು ..

ನಂಗಿಲ್ಲಿ ದಕ್ಕಿದ್ದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೇಳಲಾಗದ ಖುಷಿಗಳು ..ನಾನ್ಯಾರಿಗೂ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹಿಂದಿನ ದಿನವಷ್ಟೇ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಗ "ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮರಾಕ್ಕಂತೂ ನೀ ಚಿರಪರಿಚಿತೆ" ಅಂತ ಕಾಲೆಳೆದಿದ್ದ ಅಣ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇವಳು ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಮಗಳು ಅನ್ನೋವಾಗ ಮಾತಿರಲಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ. ಮನ ತುಂಬಿತ್ತು .ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಕಾ ಅಂತಿದ್ದ ಈ ಹಿರಿಯರ ನೋಡಿ ,ಮಾತಾಡಿದಾದ ಅವರು ನಕ್ಕು ಚಂದದ ಶುಭಾಶಯವೊಂದ ಹೇಳಿದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಧನ್ಯತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ನೀವು ಕಾರಣರು ಅಣ್ಣಾ...ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯ ಈ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಾಯ್ತು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಗೇ :ಫ್

ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಂದದ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗವಿದೆ.ಎಲ್ಲರನೂ ಕಾಲೆಳೀತಾ ,ಎಲ್ಲರನೂ ನಗು ಮೊಗದಿ ಮೋಡಿ ಮಾಡೋ ಇವರುಗಳ ಜೊತೆ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆ ಕುಳಿತು ಈ ಚಂದದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಖುಷಿಯ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗಿದೆ.ಈ ಪ್ರೀತಿಗೆ ,ಇವರೆಲ್ಲರ ಈ ಆತ್ಮೀಯತೆಗೆ ಹೇಳ ಬೇಕಿರೋ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.ನಿಮ್ಮ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿರೋ ಅಣ್ಣನನ್ನ ಇದೊಂದು ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ ಅಂತಾದ್ರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗುತ್ತೆ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ..ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಅಂತಹುದ್ದೇನೋ ..ಎಲ್ಲರನೂ ಕಾಡುತ್ತೆ ,ಎಲ್ಲರನೂ ಅಪ್ಪುತ್ತೆ ,ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಕ್ಕುತ್ತೆ ಕೂಡಾ....

ಸಿಕ್ಕ ಒಂದಿಷ್ಟು ಡೈರಿಮಿಲ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಧ್ಯ ಲಾಲಿಪಾಪ್ ಪುಟ್ಟಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಇವರೆನ್ನ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸಿಕ್ಕ ಲಾಲಿಪಾಪ್ ! ಮುಖ ಊದಿಸಿ ಪುಟ್ಟಿಯಲ್ಲ ನಾ ಅಂದ್ರೆ ನಿಂಗೆ ಅಂತಾನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಂದಿದ್ದು ಕಣೇ ನೀ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುಟ್ಟಿನೇ ಅಂತ ಎಲ್ಲರೂ ನಗೋ ತರ ಮಾಡೋ ಬ್ಲಾಗಿನಿಂದಲೇ ಪರಿಚಿತನಾಗಿರೋ ಆತ್ಮೀಯ.ಖುಷಿಯಿದೆ ನಿಮ್ಮಗಳ ಎದುರು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟಿಯಾಗಿರೋಕೂ...

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ ನಕ್ಕ ಆ ಚಂದದ ಬೆಳಗು ...ಕಲೆತು ,ಕುಳಿತು ,ಹರಟಿ ,ಜಗಳವಾಡಿ ಎಲ್ಲರೊಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಆ ಚಂದದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ .....ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಪುಟ್ಟ ತಂಗಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಗಳಾಗಿ, ತಂಗಿಯಾಗಿ,ಅಕ್ಕನೂ ಆಗಿ ಮಾತಾಡಿ , ರಾತ್ರಿಯನೂ ಬಿಡದೆ ಇಡೀ ದಿನ ನಕ್ಕ ಆ ದಿನ...

ಹೌದು...ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಂದದ ಮನೆಯಿದೆ..ಭಾವಗಳ ಜೋಪಾನ ಮಾಡೋ ಆತ್ಮೀಯ ಮನೆಮಂದಿಯಿದ್ದಾರೆ.ಅಣ್ಣಂದಿರ ಪ್ರೀತಿ,ಅಕ್ಕಂದಿರ ಮುದ್ದು ,ತಂಗಿಯ ಕೀಟಲೆ,ಕಾಲೆಳೆಯೋ ,ನಗಿಸೋ ಗೆಳೆಯರ ದೊಡ್ಡ ಬಳಗ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಈ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ.ಬರೆದಿದ್ದು ಬರಿಯ ೫೦ ಸಾದಾ ಸೀದಾ ಭಾವಗಳು ..ಪಡೆದಿದ್ದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿವಾರ ಅನ್ನೋದರ ಅರಿವು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಈಚೆಗೆ !!...ಮೊಗೆ ಮೊಗೆದು ಕೊಡೋ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗಳ ಹಾಗೆಯೇ ಜೋಪಾನ ಮಾಡ್ತೀನಿ ನಾ.

ಹೀಗೊಂದು ಚಂದದ ಮನೆಯ ಮುದ್ದಿನ ಪುಟ್ಟಿ ಅನ್ನೋ ಕೋಡಿನ ಜೊತೆಗೆ -

ಬರೆದಿರೋ ಐವತ್ತೂ ಭಾವಗಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಓದಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ದೀರ..ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೂ ಚಂದವಾಗೇ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರ ..ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯರಾಗಿದ್ದೀರ..

ಇರಲಿರಲಿ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಚಿರಕಾಲ ಹೀಗೆ...

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,

ನಿರುಪಾಯಿ  ನಾ